ریفلاکس، از شایعترین بیماریهای گوارشی است و مانند دیگر بیماریهای مزمن معمولا تا پایان عمر با افراد همراه خواهد بود. گستردگی علائم، از ویژگیهای خاص این بیماری است. علامت معمول و رایج ریفلاکس، احساس سوزش و گرمی در پشت جناغسینه فرد است که گاهی به فک، گوشها و شانهها نیز تیر میکشد، علامت بعدی این است که خود موادغذایی یا ترشحات معده، به داخل مری و حتی دهان وارد میشوند. علائم ریفلاکس بسیار متنوع و گولزننده است و به بررسیهای زیادی نیاز دارد، بهطور مثال: سرفه، درد قفسهسینه، پوسیدگی دندانها، اشکال در بلع، سینوزیت، آسم، فیبروزریه، نارسایی ریه، بوی بددهان و…، همه مسائلی هستند که میتوانند، بهدلیل ریفلاکس ایجاد شده باشند. چرا عدهای از افراد با ریفلاکس درگیر هستند، اصل ماجرا سرشتی است و به طبیعت فرد بر میگردد، عدهای از افراد بهطور سرشتی مشکلاتی در محل اتصال مری به معده دارند، بهطور مثال در فردی که بهطور سرشتی میزان بزاق دهانش کم است، این بیماری بیشتر دیده میشود، زیرا بزاق ضداسید معده است و هنگام برگشت اسیدمعده به مری، بزاق دهان، بازگشت اسیدمعده به مری را تسهیل میکند. توصیه این است که بیشتر از
ظرفیت معده غذا نخوریم، سرعت غذاخوردن را کاهش دهیم، استرس و اضطراب نداشته باشیم و برای واردنشدن همزمان هوا با غذا به معده، هنگام غذاخوردن صحبت نکنیم. خوردن مایعات با غذا باعث ریفلاکس نمیشود، بلکه پرشدن حجم معده، باعث برگشت اسیدمعده و محتویات آن به مری میگردد. مصرف مایعات در حد اعتدال، حتی به هضم غذا نیز کمک میکند. خوردن غذاهای تند، ترش، پرچرب، چای پررنگ، قهوه و کاکائو، از جمله ممنوعیتهای خوراکی، ریفلاکس محسوب میشوند. میزان بروز ریفلاکس در افراد سیگاری دو الی سه برابر افراد عادی است. یکی از مهمترین مسائل در بحث ریفلاکس، عوارض فوقالعاده جدی و شایع آن است. یکی از عوارض موضعی این بیماری، برگشت اسیدمعده به مری است که باعث خراش و زخم در ناحیه مری میشود، مری مجددا ترمیم میگردد که باعث ایجاد فیبروز در آن ناحیه شده و آن قسمت را تنگ میکند که در این صورت، باعث اختلال بلع و همچنین، بلع دردناک میشود. در درجه اول فردی که با علائم ریفلاکس مراجعه میکند، باید سبک زندگی خود را تغییر دهد. در درجه دوم، دارو توسط پزشک متخصص شروع میشود، بهطور معمول ۶ الی ۸ هفته دارو تجویز میشود، زمانیکه ریفلاکس کنترل شد، داروها
را به مرور قطع میکنیم.