نکاتی در مورد آرتروز زانو

آرتروز زانو، رایج‏‌ترین شکل آرتروز و یک بیماری دژنراتیو مفصلی است که غضروف انتهای استخوان زانو را تحت تأثیر قرار می‏‌دهد. غضروف انتهای استخوان، دچار فرسایش می‏‌شود که این منجر به رشد بیش‏‌از حد استخوان زیرین شده و به مرور زمان این غضروف سفت و خشک شده و نهایتا تجزیه و تخریب می‏‌شود. آرتروز زانو اغلب روال تخریبی پیش‏‌رونده و برگشت‏‌ناپذیر دارد، اهداف درمانی آن شامل بهبود عملکرد و کنترل درد بیماران است، اقدام به درمان زود هنگام می‏‌تواند احتمال حفظ یکپارچگی مفصل و عملکرد آن را برای سال‏‌های بعد و یا حتی تا آخر عمر افزایش دهد. در مرحله اول بیماری، می‏‌توان آن را با مصرف برخی از داروها و یا تزریق درمان کرد، اما زمانی‌که به بخش زیادی از غضروف زانو آسیب وارد شده باشد، جراحی بهترین درمان آرتروز یا ساییدگی مفصل زانو خواهد بود. آرتروز التهاب یک یا چند مفصل بوده که علائم اولیه آن شامل درد، تورم و خشکی مفصل است، هر مفصلی در بدن ممکن است به این بیماری مبتلا شود، اما بروز آن در زانوها شایع‏‌تر است. آرتروز یا ساییدگی مفصل زانو می‏‌تواند انجام بسیاری از فعالیت‏‌های روزمره، مانند راه‌رفتن و یا بالارفتن از پله را دشوار کند، ساییدگی مفصل زانو در بسیاری از افراد علت اصلی از دست رفتن زمان کاری، ناتوانی و از کار افتادگی جدی است. انواع اصلی آرتروز که بر زانو تأثیر می‏‌گذارد شامل: آرتروز زانو، روماتیسم مفصل زانو و آرتروز پس از سانحه است. در این نوع آرتروز مفصل زانو ممکن است دردناک و ملتهب باشد به طورکلی، بروز درد به‌تدریج در طول زمان رخ می‏‌دهد، هر چند ممکن است شروع ناگهانی نیز داشته باشد. از دیگر علائم آن می‏‌توان به خشکی و تورم در مفصل زانو، خم و راست‌کردن زانو به سختی، تشدید درد بعد از نشستن و استراحت و تشدید درد هنگام فعالیت اشاره کرد. تکه‏‌های آزاد غضروف و بافت‏‌های دیگر می‏‌تواند در حرکت نرم و راحت مفاصل اختلال ایجاد کند، در هنگام حرکت‌کردن، زانو ممکن است قفل و یا اصطلاحا خشک شود، همچنین ممکن است صدای تق‌تق زانو شنیده شود. درد زانو ممکن است باعث احساس ضعف و یا خمیدگی زانو شود، بسیاری از افراد مبتلا به آرتروز زانو متوجه افزایش درد مفصل زانوی خود در هوای بارانی می‏‌شوند.