سخنگوي وزارتخارجه روسيه بيان داشت: مسکو از افزايش تنشها در کوزوو که مقصر آنها را مقاماتي با قوميت آلبانيايي «راديکال» و حاميان غربي آنها ميداند، نگران است. به گزارش ايسنا، به نقل از خبرگزاري راشا تودي، «ماريا زاخارووا»، گفت: مقامات در پريشتينا با همدستي ايالاتمتحده و اتحاديه اروپا يکسري اقدامات تحريکآميز را انجام دادهاند و از خشونت با انگيزه قومي براي هدف قراردادن صربهاي باقي مانده در کوزوو استفاده کردهاند. زاخارووا اظهارکرد: «آلبين کورتي، نخستوزير کوزوو با بازي با آتش، ايجاد هيستري صربهراسي و تشديد تنشها دارد به يک درگيري مسلحانه نزديک ميشود تا توجهات به سياست داخلي شکستخورده خود را منحرف کند.» او افزود: فقط بردباري صربهاي محلي و دولت بلگراد مانع از تبديل اوضاع به خشونت آشکار ميشود. ماريا زاخارووا با تاييد موضع بلگراد مبني بر اينکه آلبانياييهاي کوزوو و غرب بهطرز «رياکارانه» قطعنامه 1244 شوراي امنيت سازمان ملل، توافقنامههاي بروکسل و واشنگتن را ناديده ميگيرند، گفت: ما با رهبري صربستان اعلام همبستگي ميکنيم. سخنگوي وزارت خارجه روسيه ادامه داد: قطعنامه 1244 شوراي امنيت سازمان ملل متحد، تصريح ميکند که صربستان به وضوح ميتواند نيروهاي امنيتي خود را به کوزوو بفرستد و حتي مدافعان نظم مبتني بر قوانين نميتوانند اين موضوع را انکار کنند. او بهطور خاص به اظهارات اخير آنالنا بربوک، وزير امورخارجه آلمان اشاره کرد که چنين استقراري را «کاملا غير قابلقبول» دانست و صربستان هم اين واکنش آلمان را «پوچ» توصيف کرد. زاخارووا خاطرنشان کرد: ايالاتمتحده و اتحاديه اروپا بهجاي فشار بر آلبانياييهاي قومي براي پايبندي به توافقهاي امضا شده، سند بروکسل را بهطور آشکار نابود کردهاند. ماه گذشته، بروکسل و واشنگتن موفق شدند دولت کوزوو را که صربستان آن را استان جدا شده خود تلقي ميکند، متقاعد کنند که از طرح خود براي غيرقانوني دانستن پلاکهاي خودروهاي صربستان که وارد کوزوو ميشوند، صرفنظر کند. آرامش نسبي اما کمتر از دو هفته دوام آورد.
رفتار عجيب غرب
«الکساندر بوتسان، خارچنکو» نماينده روسيه در بلگراد به شبکه تلويزيوني روسيا24 گفت: بنبست کنوني در کوزوو شباهت عجيبي به بحران دونباس دارد. اين ديپلمات افزود: کل وضعيت، همه چيز، از جمله نگرش پريشتينا (دولت کوزوو) نسبت به صربهاي کوزوو، هرچند در مقياس کوچکتر، شبيه به آنچه در اوکراين اتفاق افتاده و همچنان هم در حال وقوع است، است. غرب هم با دولت با قوميت آلبانيايي کوزوو هم همان رفتاري را دارد که با کييف دارد. اين نماينده روسيه با مقايسه بحران دونباس با تنشها در کوزوو، افزود: ميل پريشتينا براي کنترل تمام کوزوو، از جمله مناطقي با سکنه صرب، آن هم به هر قيمتي، چيزي است که در قلب اين بنبست نهفته است. هرگونه تشديد بيشتر وضعيت، منجر به عواقب شديدتري خواهد شد. در تاريخ 10 دسامبر، «ويوسا عثماني» رئيسجمهوري کوزوو اعلام کرد، انتخابات محلي که قرار بود در ماه جاري ميلادي در مناطقي با جمعيت اکثرا صرب برگزار شود، تا آوريل سال آتي ميلادي به تعويق ميافتد. در همان روز، «الکساندر ووجيچ» رئيسجمهوري صربستان هم گفت که بلگراد از صلحبانهاي ناتو ميخواهد تا اجازه دهند نيروهاي ارتش و پليس صربستان در کوزوو مستقر شوند، با اين حال او گفت که فکر نميکند اين خواسته تاييد شود. وي طي يک کنفرانس خبري در بلگراد اظهار کرد که اين خواسته را طي نامهاي به اطلاع فرمانده نيروهاي ناتو در کوزوو موسوم به کيفور (KFOR) ميرساند. وزير خارجه آلمان هم بيان کرد: لفاظي صربستان درخصوص مساله کوزوو غير قابل قبول است و به تنشهاي پيرامون کوزوو دامن ميزند. پس از اعلام استقلال کوزوو از صربستان در 18 فوريه 2008، برخي از کشورها از جمله آمريکا، آلمان و انگليس، استقلال کوزوو را به رسميت شناخته و برخي ديگر مانند روسيه، يونان و صربستان از به رسميت شناختن کوزوو مستقل خودداري کردند. صربستان، امروزه هنوز کوزوو را با عنوان استان خودمختار کوزوو و متوهيا، بخشي از قلمرو خود به حساب ميآورد. اين اولينباري است که بلگراد براساس مفاد يک قطعنامه شوراي امنيت سازمان ملل متحد که به جنگ 1998- 1999 خاتمه داد، که در آن ناتو عليه صربستان براي حفاظت از کوزوو با اکثريت آلبانياييتبار وساطت کرد، درخواست استقرار نيرو در کوزوو کرده است. اين قطعنامه ميگويد که صربستان ميتواند تا 1000 مامور نظامي، پليس و مقامهاي گمرک را در اماکن مذهبي مسيحيان ارتدوکس، مناطقي که اکثريت صرب دارند و گذرگاههاي مرزي مستقر کند و اين در صورتيکه چنين استقراري توسط فرمانده کيفور تأييد شود.