نکاتی در مورد «سرفه»

سرفه‌هایی که بیش از سه هفته طول بکشند، سرفه‌های طول کشنده می‌نامیم، در این نوع سرفه‌ها، هرگز داروی ضدسرفه تجویز نمی‌شود، زیرا این سرفه، علامت و نشانه‌ای از بیماری است، اگر سرفه‌ها را سرکوب کنیم، بیماری اصلی شناسایی نمی‌شود. اولین دلیل، برگشت اسیدمعده یا رفلاکس است، در گلو، نای و پرده دیافراگم گیرنده‌های قرار دارد که برای ایجاد سرفه، حتما نیاز به تحریک‌شدن این گیرنده‌هاست، بنابراین برای ایجاد سرفه، حتما باید دریچه معده، گلو و مجرای هوا تحریک شوند. یکی از نشانه‌های اصلی رفلاکس این است که افراد مدام صدای‌شان را صاف می‌کنند، این افراد احساس می‌کنند، خلط ناحیه بالای گلو دارند. هرگز به اندازه‌ای غذا نخورید که قسمت فوندوس معده پر باشد. همچنین، از خوردن شام سنگین قبل از خواب پرهیز کنند؛ زیرا طبق قانون جاذبه محتویات معده به حلق و گلو باز می‌گردند که باعث سوزش حلق و گلو، و همچنین سرفه می‌شود. افرادی که مدام احساس می‌کنند، غذا به گلویشان می‌پرد، بوی بد دهان دارند، مدام صدایشان را صاف می‌کنند و افرادی که هنگام بیدارشدن از خواب، خلط چسبنده به حلق دارند و همچنین صدایشان موقع برخواستن از خواب، دو رگه است. یکی از عادت‌های بد افراد مبتلا به رفلاکس این است که مدام از مایعات و چای داغ، برای صاف شدن صدایشان استفاده می‌کنند که متأسفانه با ترشح بیشتر اسید معده، وضع بدتر می‌شود. ۳ عامل رفلاکس، سینوزیت چرکی و آسم درمان نشده، از عوامل سرفه‌های طول کشنده محسوب می‌شوند. بنابراین باید از ابتدای زنجیره، با درمان رفلاکس آغاز کنیم. در صورت درمان تک‌تک این بیماری‌ها، اگر این سرفه‌ها بیش از ۴ هفته طول بکشند، انجام سی‌تی‌اسکن و در مرحله بعد، برونکوسکوپی، توصیه می‌شود. اگر رفلاکس را کنترل نکنیم، ریه‌ها و سینوس‌ها نیز درگیر می‌شوند. اگر فردی به هیچکدام از این بیماری‌ها مبتلا نباشد و پس از گذشت سه هفته نیز سرفه‌ها درمان نشود، ابتدا نیاز به گرفتن عکس ساده ریه است تا وجود ضایعه در ریه مورد بررسی قرار گیرد، اگر به جواب نرسیم، سی‌تی‌اسکن انجام می‌شود و در صورت عدم تشخیص و در مرحله آخر، برونکوسکوپی انجام می‌گیرد. هم رفلاکس و هم آسم با دردسینه همراه هستند، برای افتراق این دردها با درد قلبی، توجه داشته باشید که درد قلبی با حرکت بیشتر می‌شود و با استراحت کمتر می‌شود.