«یدا... مفتون امینی» زیر باران بدرقه شد
پیکر «یدا... مفتون امینی» از منزل این شاعر بهسمت خانه ابدیاش در بهشتزهرا(س) بدرقه شد. این مراسم، (یکشنبه، سیزدهم آذرماه) در حال و هوایی بارانی از منزل این شاعر، با حضور ابوالقاسم ایرانی، فرهاد عابدینی، پونه ندایی، کامیار عابدی، مهدی مظفر ساوجی و نوروزی، مدیر بنیاد مقبرهالشعرا شهریار و خانواده او برگزار شد. مراسم با شعرخوانی، به زبان ترکی آذربایجانی آغاز شد و سپس کامیار عابدی در سخنانی گفت: شخصی که پیکرش اینجاست، از بزرگان فرهنگ وادب کشورمان بود و آثارش همچنان پاینده و جاویدان است زیرا ایشان در هفت دهه با اخلاص تمام اندیشهها، تاملها، لحظهها، حسها، تصویرها و صورتهای ذهنی خود را هم به زبان فارسی و هم به زبان مادریاش ترکی آذربایجانی، در کلام ریخت. این پژوهشگر خاطرنشان کرد: وجود مفتون برای کشور بسیار غنی بود. او جزو مفاخر کشور ماست، او جزو نسل طلایی است که در دهه ۱۳۲۰ فعالیت شعری خود را آغاز کرد؛ هوشنگ ابتهاج، شاملو، سپهری و سیاوش کسرایی از این نسل بودند. اینها افراد برجستهای بودند که تمام وجود خود را در شعر و کلام، سپری کردند. او افزود: طبق اطلاع تاریخی، مفتون امینی جزو آخرین نفر از نسل طلایی بود
که با رفتن او پرونده این نسل طلایی به لحاظ جسمی بسته میشود و به لحاظ روحی به تاریخ ادبیات کشور ما سپرده میشود. کامیار عابدی بیان داشت: یاد مفتون همیشه به نیکی در ادبیات ایران خواهد ماند و تاریخ ادبیات ایران همواره پایدار خواهد بود. مهدی مظفر ساوجی نیز در این مراسم با بیان اینکه مفتون از پیروان راستین احمد شاملو بود، اظهارکرد: مفتون انزوای خودخواسته ای داشت و از اینکه در جمعی حاضر شود، پرهیز داشت. کمتر اتفاق میافتاد شعر بخواند. او انسان شریف و وارستهای بود. او ادامه داد: از سال ۱۳۸۲ پیگیر این بودم که تجربههای او را به نسل بعد منتقل کنم. معتقدم اگر تجربهها در صندوقچه اسرار سینه این هنرمندان به خاک برود، نمیتوانیم راه را درست برویم و چراغی که ایشان به دست ما میدهد، مسیر را باز کنیم. من با طیف وسیعی از هنرمندان گفتوگو داشتم، مصاحبه با مفتون از سال ۱۳۸۲ آغاز و در سال ۱۳۹۷، تمام شد، مصاحبه ۱۴ سال طول کشید زیرا درجه خلوص مفتون خیلی بالا بود و تواضع و فروتنی داشت که در معدود آدمها دیدم و شاید مفتون شبیه سهراب سپهری بود. این کتاب با عکس همراه است و کتاب جلد دیگری دارد که در یکی دوسال آینده آماده
میشود. مظفری در پایان شعر شفیعی کدکنی را که به مفتون و منوچهر آتشی تقدیم کرده و سپس شعر شهریار را که برای مفتون سروده بود، خواند. در ادامه با انتقال پیکر مفتون امینی به بهشتزهرا(س)، پیکر این شاعر در قطعه ۱۱۱، ردیف ۱۶، شماره ۶۲ بهشتزهرا(س) به خاک سپرده شد. سپس ریاضی، با خوانش شعری به زبان ترکی آذربایجانی گفت: استاد مفتون شاعر پرآوازه ایرانی و آذربایجان بود، بزرگان شعر جمع هستند و از ما طرف انجمنهای ادبی آذربایجان (صابر و ساحر و ایشیق) تسلیت میگوییم.
بهدنبال ثروت نبود
محمد متینیزاد (داماد امینی) نیز در این مراسم اظهارکرد: مفتون امینی، نزدیک به هفتاد سال بلندترین قلههای شعر را فتح کرد، از خود ۱۶ دفتر شعر، چند مجموعه و بیشمار مصاحبه به یادگار گذاشت و آخرین روزهای زندگیاش هم هنوز پرکار و خلاق بود. او افزود: او همیشه امید داشت و به فردا فکر میکرد، از امروز بهره میبرد، برای فردا برنامه داشت. مفتون علاوه بر نوشتههایش در زندگی و رابطههایش هم شاعر بود. هرکس او را از نزدیک شناخته بود، میدانست که مفتون اصیل زیست و همیشه خودش بود در هیچ دوران زندگیاش خود را به هیچ جریانی نسپرد. متینیزاده در ادامه بیان کرد: هرگز در زندگی بهدنبال ثروت و مقام و شهرت نبود اما همواره دغدغه وجدان و شرافت و انسانیت داشت، چه در شعرش و چه در زندگی و رابطههایش بهدنبال خلق معنی و زیبایی بود. او ادامه داد: مفتون میگفت علاوه بر شاعربودن از من با قاضیبودن هم یاد کنید، میدانیم در قضاوت هم عادل بود. معیار رابطههایش مهربانی و یکرنگی بود و هنر این را داشت درون آدم را ببیند و بفهمد. با همه این ویژگیهای کمیاب و با دانش و خرد فراوانی که داشت برای هر یک از ما نزدیکانش تکیهگاهی انکارناپذیر بود. چه
سعادتمندیم که چنین انسان والایی را در خانواده و در زندگی خود داشتهایم. اکنون زمان جدایی فرا رسیده اما تاثیر او بر تکتک ما همیشگی و جاودانه است و بیشک شخصیت و منش آموزههای او راهنمای زندگی ما خواهد بود. او در پایان از حاضران سپاسگزاری و همچنین از دختر بزرگ او که در ایران نیست، یاد کرد. حین مراسم اعلام شد که مراسم یادبود مفتون امینی، روز پنجشنبه (هفدهم آذرماه) از ساعت ۱۵ تا 16و30 در سالن خیریه رعدتهران به نشانی شهرک غرب، فازدو، هرمزان، پیروزان جنوبی، شماره ۷۴ برگزار خواهد شد. سهیل محمودی و رضوان ابوترابی از دیگر حاضران در بهشتزهرا(س) بودند.
