آلودگي هوا دفاع ايمني ريهها را تضعيف ميکند
محققان ميگويند: ذرات معلق در هوا بهمرور زمان در بافتهاي ايمني ريهها تجمع مييابند و ممکن است به توضيح عملکرد سيستم ايمني تنفسي ضعيف سالمندان کمک کند. يافتههاي علمي جديد حاکي است که دفاع ايمني ريهها ميتواند با بالارفتن سن کمرنگ و تضعيف شود و افراد در سنين بالا بيشتر مستعد آسيب ريوي و عفونتهاي شديد تنفسي باشند. تحقيقات جديد يک دليل براي اين مساله کشف کرده است: ذرات معلق استنشاق شده ناشي از آلودگي به مرور زمان تجميع ميشوند و سيستم ايمني ريه را تضعيف ميکنند. آلودگي هوا يکي از علل اصلي بيماري و مرگ زودرس در جهان است و بهطور نامتناسبي بر جوامع فقير و حاشيهاي تاثيرگذار است. ذرات معلق نوعي آلاينده حاصل از اگزوز خودروها، نيروگاهها، آتشسوزيها و ساير منابع، با آسيبهاي سلامتي شامل بيماريهاي تنفسي، قلبي و عصبي مرتبط دانسته شدهاند. تحقيقات جديد ايمني ريه 84 اهداکننده عضو در سنين 11 تا 93 سال را آناليز کردند. اين اهداکنندگان غيرسيگاري بوده يا سابقه استعمال شديد سيگار نداشتند. با بالارفتن سن، گرههاي لنفاوري ريهها (lymph nodes) که مواد خارجي را فيلتر ميکنند و در بر دارنده سلولهاي ايمني هستند، انباشته از ذرات معلق ميشوند. «اليزابت کوواکس» بيولوژيست گفت: اگر گرههاي لنفاوي با چنين حجم زيادي از مواد انباشته شوند در اين صورت نميتوانند کار خود را انجام دهند. گرههاي لنفاوي ميزبان انواعي از سلولهاي ايمني از جمله «ياختههاي بيگانهخوار درشت» (macrophages) هستند. اين سلولها وظيفه از بينبردن پاتوژنها و ساير عوامل مزاحم از جمله ذرات معلق را دارند. اين سلولها وقتي از موادآلاينده آکنده ميشوند، توان آنها براي فعالسازي ساير سلولهاي ايمني کاهش مييابد و همچنين توان آنها براي از بينبردن عوامل مزاحم نقصان مييابد. اين مطالعه تحقيقي جديدي حاکي از اين است که افراد مسنتر تا حدي مواد آلاينده و مزاحم (در ريهها) جذب کردهاند که قادر به جذب مواد بيشتري نيستند و اين مساله موجب نقصان در توانايي آنها براي برخورد با مواد استنشاقي ميشود. آلودگي يک تهديد جاري و فزآينده براي سلامتي و زندگي مردم جهان است. اين تحقيق جديد نشان داده است تاثير مزمن و فراگير آلودگي بر سيستم ايمني دستگاه تنفسي هم از يکي از اين تهديدات است.
خواص ليموشيرين
براساس تحقيقات علمي مصرف ليموشيرين در پيشگيري از سرطان و سرماخوردگي موثر است. کارشناس آزمايشگاه کنترل موادغذايي، آشاميدني، آرايشي و بهداشتي معاونت غذا و دارو کرمانشاه گفت: ليموشيرين خاصيت سمزدايي دارد از همينرو مصرف آن در بيماران مبتلا به سرماخوردگي و آنفلوآنزا که دچار گلودرد شدهاند، توصيه ميشود. فرانک ميرزايي افزود: خواص ليموشيرين بهدليل غنيبودن از ويتامين C براي پيشگيري از سرماخوردگي و سرطان مفيد است، همچنين باعث کاهش دماي بدن و تب بهخصوص در هنگام آنفلوآنزا و سرماخوردگي ميشود. وي خاطرنشان کرد: ليموشيرين داراي مقادير فراواني آنتياکسيدان است، در نتيجه به تقويت سيستم ايمني بدن کمک شگفتانگيزي ميکند و سبب کاهش التهاب و مقاومت بدن در مقابل عفونتها ميشود. ميرزايي به تلخي ليموشيرين نيز اشاره کرد و بيان داشت: دليل تلخي ليموشيرين پس از برش و در معرض هوا قرارگرفتن، اين است که مواد آنتياکسيداني بهنام ليمونين و نارينجين در آن وجود دارد، نارينجين و ليمونين با اکسيژن هوا ترکيب واکسيد شده و تلخ ميشوند. اين کارشناس موادغذايي افزود: اين تلخي مانعي براي مصرف ميوه ايجاد نميکند هر چه موادقليايي در يک ماده طبيعي بيشتر باشد، ميوه اگر برش بخورد و در معرض هوا قرار بگيرد، طعم آنها به سمت تلخي ميرود. وي ادامه داد: ليمونين يک ترکيب آلي است که در گريپفروت، نارنج، ليمو، ترنج، نعنا، زيرهسياه، آويشن، هل، تخم گشنيز و خيلي ديگر از گياهان يافت ميشود. در واقع ليمونين يک ترکيب ضدتومور است که براي پيشگيري از سرطانهاي دستگاه گوارش بسيار مورد استفاده قرار ميگيرد. ميرزايي يادآور شد: ليمونن داراي مزاياي دارويي متعددي از جمله کاهشوزن، کمک به هضم غذا و جلوگيري از ناراحتي معده است.
تاثير مثبت ورزش بر ديابت
يک مطالعه جديد نشان ميدهد که يک برنامه ورزشي 8 هفتهاي ميتواند حساسيت به انسولين مغز را در افراد کمتحرک مبتلا به چاقي بازگرداند که ميتواند از ابتلا به ديابت نوع2 پيشگيري کند. ارتباط بين عدم حساسيت به انسولين مغز و ديابت بهخوبي ثابت شده است، اما ماهيت دقيق اين ارتباط هنوز در حال بررسي است. هنگاميکه مغز حساسيت خود را به انسولين از دست ميدهد، گرسنگي بيشتر شده و اختلال در متابوليسم اتفاق ميافتد. کاهش حساسيت مغز به انسولين ميتواند منجر به افزايش وزن و افزايش خطر ابتلا به ديابت نوع2 شود. يک مطالعه جديد نشان ميدهد که يک برنامه ورزشي 8 هفتهاي شامل 1 ساعت ورزش 3 بار در هفته ميتواند حساسيت مغز به انسولين را در افراد چاق بازگرداند. محققان تاثير ورزش بر حساسيت مغز به انسولين را بررسي کردند. براي اين مطالعه، 21 شرکتکننده سالم با اضافهوزن و چاقي در يک برنامه تمريني هوازي 8 هفتهاي تحت نظارت ثبتنام کردند. گروه شامل 14 مرد و 7 زن با شاخص توده بدني (BMI) بين 27.5 تا 45.5 کيلوگرم بر متر مربع بود. شرکتکنندگان سبک زندگي بيتحرکي داشتند و در معرض خطر ابتلاء به ديابت نوع2 بودند. سه بار در هفته، شرکتکنندگان در جلسات تمرين استقامتي 1 ساعته شرکت داشتند. هر جلسه شامل ترکيبي از دوچرخهسواري و پيادهروي بود تا افراد به حداکثر 80 درصد اکسيژن دريافتي خود برسند. محققان با استفاده از MRI عملکردي پس از تجويز اسپري بيني انسولين براي هر فرد، حساسيت مغز آنها به انسولين را در شروع مطالعه و پس از 8 هفته ارزيابي کردند. برنامه تمريني باعث افزايش عملکرد انسولين در جسم مخطط مغز و تقويت ارتباطات عملکردي در هيپوکامپ به اندازه افراد بدون اضافه وزن يا چاقي شد.
