سایههایی که هر روز از سر مان کم میشوند
هر درخت سالانه براي تنفس دو يا سه نفر اکسيژن توليد ميکند (با همين ميزان قدرت، کمتر يا بيشتر براي ساير موجودات ديگر طبيعت نيز مفيد بوده)، و در طول حيات انواع آن که به بيش از هزار سال ميرسد اين وظيفه ذاتي را به نحو شايستهاي به بار مينشاند. اين موجود شگفت انگيز و يکجا نشين دامن رنگارنگ خود را ميگستراند و همه از شمار نعمتهاي خدادادياش بي نصيب نميمانند. ابر و باد و مه و خورشيد فلک همه به خوبي تلاش کردند تا ما چه کار کنيم؟ قدردان نعمت ها باشيم يا قطع نعمت ها را به نظاره بنشينيم؟ وقتي درختان را فقط به خاطر کمي زغال، نماي ساختمان و مغازههايمان بدون ترس قطع ميکنيم، کاري غير اخلاقي و غير انساني مرتکب شدهايم، مرگ هر درخت يعني اعلان جنگ با طبيعت و مبارزهاي براي نابودي خودمان. و اينجاست که ما شبيه دشمنان خودمان ميشويم. همه شاهديم در سالهاي کم بارش اخير ابرها نيز به خاطر کم شدن درختان سريعتر از بالاي شهرها عبور ميکنند. کسانيکه درخت قطع ميکنند هرگز درختي نکاشتهاند. به هر بهانهاي درخت بکاريم. سايهتان از سر ما کم نشود.
