«شانه منجمد»، علل و درمان

شانه منجمد (کپسوليت چسبنده)، نوعي درگيري شايع مفصل شانه است که با درد و محدوديت حرکت اين مفصل به‌طور يکنواخت و در تمامي جهت‌ها مشخص مي‌شود. علت بيماري نامشخص است. شواهدي مبني بر دخالت عفونت در ايجاد بيماري وجود ندارد؛ اما ممکن است آسيب‌ديدن مفصل در ايجاد شانه‌منجمد نقش داشته باشد. اغلب علائم شانه‌منجمد چند هفته پس از آسيب‌ديدگي مفصل شانه آغاز مي‌شوند. در اين بيماري خاصيت ارتجاعي کپسول مفصل از بين مي‌رود و بين چين‌ها سينوويال يا مفصل آزاد جُنب (مفصل ويژه‌‌اي که امکان حرکت نسبتا آزاد استخوان‌‌ها را فراهم مي‌کند) چسبندگي به‌وجود مي‌آيد. تغييرات مذکور قابل برگشت هستند و در بيشتر موارد مفصل به حالت طبيعي باز مي‌گردد. در اين عارضه بيمار از درد شديد در شانه و قسمت فوقاني بازو شکايت دارد. اين درد خود‌به‌خود و به‌تدريج آغاز مي‌شود. در معاينه باليني بيماري، محدوديت تمامي حرکات مفصل شانه وجود دارد. در راديوگرافي اختلالي ديده نمي‌شود. معمولا بين 6 تا 12 ماه بهبودي خود‌به‌خودي حاصل مي‌شود. ابتدا درد از بين مي‌رود و خشکي مفصل باقي مي‌ماند که آن نيز به مرور و با انجام حرکات فعال مفصل شانه برطرف مي‌شود. در صورتي‌که مفصل شانه حرکت داده نشود، ممکن است درجاتي از محدوديت حرکت به‌طور دائم باقي بمانند. براي درمان در مرحله حاد و دردناک بيماري، درمان شامل موارد زير است. 1- شانه بيمار به کمک پارچه‌اي در حالت استراحت قرار مي‌گيرد و روزانه براي مدتي کوتاه مفصل شانه حرکت داده مي‌شود. 2- از داروهاي مسکن استفاده مي‌شود. 3- در برخي از بيماران که دچار درد پايدار و شديد هستند، مي‌توان از تزريق استروئيدها در مفصل گلنوهومرال (مفصل شانه يا مفصل کاسه‌اي بازو) استفاده کرد. 4- با تخفيف درد، حرکات مفصل شانه با شدت بيشتري ادامه مي‌يابند تا حرکات مفصل شانه به حالت عادي بازگردند. 5- در صورتي‌که پس از برطرف‌شدن دردمفصل شانه، حرکات آن به کندي به وضعيت طبيعي بازگردد، مي‌توان مفصل شانه را در زيربي‌هوشي دستکاري کرد.