آرمان ملي: مدير عامل شرکت آب و فاضلاب تهران با بيان اينکه مصرف آب شرب روزانه تهران 3 ميليون متر مکعب است گفته: تهران فقط براي 100 روز آب دارد. او افزوده: اگر تمهيدات لازم و صرفهجويي صورت نگيرد، اوايل زمستان به مشکل خواهيم خورد. احد وظيفه روز يکشنبه در برنامهاي تلويزيوني اين نکته را اعلام کرد و هشدار داد که اگر تمهيدات لازم و صرفهجويي صورت نگيرد، اوايل زمستان به مشکل خواهيم خورد. يکي از مهمانان تلفني همين برنامه، احد وظيفه بود، رئيس مرکز اقليم و مديريت بحران خشکسالي. با توجه به اهميت موضوع، خبرآنلاين، سراغ او رفته و درباره سرنوشت کمآبي در پايتخت با او گفتوگو کرده. احد وظيفه ميگويد: «آخرينباري که در تهران بارش کافي و خوب داشتيم به سال 1398 برميگردد، سال 99 هم بارندگي بد نبود اما طي سالهاي 1400 و 1401 با کاهش 35 درصدي بارندگي نسبت به ميزان نرمال روبهرو شدهايم. به عبارتي طي سال آبي اخير مجموع بارشها 191 ميليمتر بوده که نسبت به شاخص بلندمدت بارشها يعني عدد 294 ميليمتر، 103 ميليمتر کمتر باران داشتهايم.» متن گفتوگو را در زير ميخوانيد؛
سدهاي استان تهران دقيقا چه وضعيتي دارند؟
آخرين عدد از داشتههاي سدهاي استان تهران که به همين يک هفته قبل برميگردد و ميزانش در سايت وزارت نيرو هم ثبت شده است، نشان ميدهد که ميزان آب پشت سدها بين 300 تا 400 ميليون متر مکعب است، که البته همه اين آب قابل برداشت نيست چراکه براي حفظ بدنه سد و پيشگيري از شکستگي و مشکلات اين چنيني، بايد تا ميزاني از آب هميشه پشت سد بماند. پس اين رقم هم به معني همه آب قابل برداشت از سدها نيست. برهمين اساس از آنجا که مصرف روزانه آب در تهران 3 ميليون متر مکعب اعلام شده است، پس حدود صد روز ذخيره آب در سدهاي استان تهران موجود است.
چرا با اين مشکل روبهرو شدهايم؟
مجموع عواملي که باعث اين مشکل شده به کاهش ورودي سدها، کاهش بارندگي و خشکسالي برميگردد.
چقدر کاهش بارندگي داشتهايم؟
آخرينباري که در تهران بارش کافي و خوب داشتيم به سال 1398 برميگردد، سال 99 هم بارندگي بد نبود اما طي سالهاي 1400 و 1401 با کاهش 35 درصدي بارندگي نسبت به ميزان نرمال روبهرو شدهايم. به عبارتي طي سال آبي اخير مجموع بارشها 191 ميليمتر بوده که نسبت به شاخص بلندمدت بارشها يعني عدد 294 ميليمتر، 103 ميليمتر کمتر باران داشتهايم.
يعني عامل اصلي اين کمبود آبها همين بارندگي و عوامل طبيعي است؟
نه متأسفانه، بخشي از اين مشکل به دستدرازيها به منابع آب برميگردد، ببينيد قسمتي از آب ورودي به پشت سدها از سرچشمهها و منابع بالادستي ميآيد، در حالي که اگر گشت وگذاري به درههاي تهران داشته باشيد، ميبينيد که سرچشمهها را با اتاقکهايي محصور کرده و بعد حوضچههايي ساخته و با يک لوله پلاستيکي آب چشمه را به سمت باغات و مزارع و ويلاها هدايت کردهاند. اين درحاليست که اغلب اين باغات ومزارع يا غيرمجاز هستند و يا به شکل غيرمجازي گسترده شدهاند. درواقع سرچشمههاي تهران بجاي اينکه به سدها برسند از همان منبع به دست خوشنشينها ميرسند.
با اين تفاسير سرنوشت دسترسي به آب در تهران چه ميشود؟ آب در تهران جيرهبندي خواهد شد؟
درحال حاضر چون در آغاز فصل سرما هستيم، بهخاطر حذف کولرها و کمتر شدن ميزان دوشگرفتن و حمام کردن و همچنين پيشبيني بارش در اواخر آبان و ماه آذر، اميدواريم که با کمبود آب مواجه نشويم، البته بخش زيادي از منابع آبي تهران از چاههاي زيرزميني هم تامين ميشود. بر اين اساس براي سالجاري بعيد است که با جيرهبندي آب روبهرو ميشويم. اما درباره آينده نگران هستيم.
مهمترين دلايل اين نگراني چيست؟
ببينيد، ما با فاکتورهايي روبهرو هستيم که وضعيت آب را کاملا هشداري و خطرناک نشان ميدهد، بايد توجه کنيم آب خلق نميشود، روند بارشها نزولي شده، با گرم شدن زمين و خشکسالي روبهرو هستيم، دما افزايش و به تبع آن تبخيرها افزايش يافته است و در نهايت افزايش جمعيت هم داريم و همه اين عوامل يعني با بحران و جيرهبندي آب در سالهاي آينده روبهرو ميشويم، همان اتفاقي که امسال در همدان رخ داد و مردم با گالن دنبال آب بودند.