محققان با استفاده از تصويربرداري تشديد مغناطيسي عملکردي (fMRI) براي اندازهگيري فعاليت مغز در سراسر شبکههاي مغز به اين موضوع پرداختند که چگونه استرس ممکن است اشتها در بزرگسالان چاق و لاغر را افزايش دهد. محققان دريافتند: استرس بر پاسخهاي مغز به غذا تاثير ميگذارد و بزرگسالان لاغر و چاق به نشانههاي غذايي در مناطقي از مغز که با پاداش و کنترل شناختي مرتبط است واکنش نشان ميدهند. محققان دادههاي 29 بزرگسال را تجزيهوتحليل کردند. دکتر سوزان کارنل، افزود: اين تحقيق نشان داد که استرس بر پاسخ مغز به غذا تاثير ميگذارد. بهعنوان مثال، افراد چاق پس از آزمايش استرس، فعالشدن بيشتر قشر پشپيشاني، ناحيه پاداش مغز را نشان دادند. افراد لاغر هم که استرس بيشتري را پس از آزمايش گزارش کردند، فعاليت کمتري در قشر خلفيجانبي پيشپيشاني، ناحيه کليدي مغز براي کنترل شناختي نشان دادند.
محققان دريافتند: کاهشوزن در مراحل اوليه ابتدا به پارکينسون با زوالشناختي مرتبط است. بيماراني که در سال اول ابتلا به پارکينسون کاهشوزن داشتند، بهطور قابلتوجهي نمرات ارزيابي شناختي مونترال آنان کاهش يافت. دکتر رايول کيم با کمک همکارانش از دادههاي گروه «ابتکار نشانگرهاي پيشرفت پارکينسون» براي بررسي اينکه آيا تغييرات اوليه وزن با بدترشدن عملکرد شناختي در بيماري پارکينسون اوليه مرتبط است يا خير، استفاده کردند. در مجموع 358 بيمار مبتلا به مراحل اوليه پارکينسون در گروههاي کاهشوزن (کاهش بيش از 3 درصد وزن بدن در سال اول، 98 بيمار)، حفظ وزن (حدود بيشتر و کمتر از 3 درصد، 201 بيمار) و افزايش وزن (افزايش بيش از 3 درصد، 59 بيمار) طبقهبندي شدند. محققان دريافتند که در مقايسه با گروه حفظ وزن، گروه کاهشوزن کاهش قابل توجه سريعتري در امتيازات ارزيابي شناختي مونترال داشتند.