پیشگیری و درمان ریفلاکس در نوزادان

يک متخصص کودکان و نوزادان گفت: نوزادان هم مانند افراد بزرگسال مي‌توانند دچار ريفلاکس شوند، اما برخلاف بزرگسالان بچه‌ها اغلب وقتي که ريفلاکس دارند بالا مي‌آورند که امري طبيعي است و بيشتر اوقات فقط کافيست از راهکارهاي ساده‌اي استفاده کنيد تا کودک احساس راحتي کند. مژگان عزيزي در گفت‌وگو با ايسنا، با اشاره به اين‌که بچه‌ها به‌دليل اينکه عضله پايين مري‌شان هنوز کاملا رشد نکرده دچار ريفلاکس مي‌شوند، اظهارکرد: اسفنکترمري، عضله‌اي در پايين مري است که معده را از مري جدا مي‌کند تا غذا و اسيد از معده به پشت حلق برنگردد؛ اما عضله اسفنکترمري نوزاد ضعيف و در حال رشد است که باعث مي‌شود غذا راحت‌تر به پشت حلق برگشته و در نتيجه علائم ريفلاکس را ايجاد کند. وي ادامه داد: گاهي بچه‌ها پُرخوري مي‌کنند که در اين صورت غذا مي‌تواند به بالا برگردد، سپس تدريجا با رشد کودک، عضله موردنظر سفت و قوي‌تر شده و کودک کمتر بالا مي‌آورد. عزيزي با اشاره به علائمي که نشان مي‌دهند کودک ريفلاکس دارد، عنوان کرد: يکي ‌از علامت‌هاي اصلي ريفلاکس اسيدمعده به مري، بي‌قراري و بهانه‌جويي‌هاي کودک است، بچه‌هايي که ريفلاکس دارند اغلب گريه مي‌کنند. بي‌قرارند مخصوصا در زمان تغذيه که در بيشتر بچه‌ها حدودا 8 تا 10 بار در عرض بيست‌وچهار ساعت است، بنابراين کودکاني که مشکل ريفلاکس دارند بيشتر مواقع بي‌قرار بوده و نق‌نق مي‌کنند. اين متخصص کودکان و نوزادان ادامه داد: همچنين ممکن است کودک آروغ‌هايي بزند که همراهش کمي بالا بياورد يا سکسکه کند و يا ممکن است هنگام خوردن و بلع مشکل داشته باشد. وي افزود: وقتي غذاي زيادي وارد معده کودک مي‌کنيد احتمال اينکه غذا به سمت بالا برگردد بيشتر است، پس سعي کنيد غذاها را با حجم کمتر، اما در وعده‌هاي مکرر به کودک بدهيد تا کمتر بالا بياورد و از مقدار اسيدي که وارد حلقش مي‌شود نيز کم شود. عزيزي با اشاره به اين‌که بچه‌هايي که ريفلاکس دارند معمولا بدنشان را حين و بعداز غذاخوردن قوز مي‌کنند، دليلش هم مي‌تواند احساس سوزش و درد ناشي از تجمع اسيد و مايعات معده در مري‌شان باشد، بيان کرد: قوزکردن غيرعادي مي‌تواند خودش يک مسأله نورولوژيکي باشد، اما اگر کودک ديگر علائم ريفلاکس را دارد، قوزکردنش هم مي‌تواند به ريفلاکس مربوط باشد.

دارودرماني، اولين گزينه نيست

اين متخصص کودکان و نوزادان با اشاره به اين‌که سرفه يا پنوموني مکرر نيز از ديگر نشانه‌هاي قابل توجه ريفلاکس در کودکان است، گفت: کودک شما ممکن است به‌دليل اسيدمعده يا غذايي که به پشت حلقش مي‌آيد به‌طور مکرر سرفه کند، ضمنا خرده غذاهايي که در پشت حلق جمع مي‌شوند نيز ممکن است با استنشاق وارد ريه‌ها و ناي شوند که نتيجه آن پنومومي باکتريايي خواهد بود و ديگر مشکلات تنفسي مانند خس‌خس سينه و آسم هم مي‌توانند از پيامدهاي ريفلاکس باشند. وي عنوان کرد: يک مساله مهم ديگر اينکه ريفلاکس مي‌تواند در خواب کودک اختلال ايجاد کند و باعث شود او طي شب خواب راحتي نداشته باشد، سعي کنيد بين زمان خواب کودک و تغذيه او فاصله بگذاريد تا محتويات معده فرصتي براي هضم‌شدن پيش از خواب داشته باشند. عزيزي با اشاره به اين‌که دو راهکار اصلي براي جلوگيري از ريفلاکس کودک وجود دارد، افزود: در وعده‌هاي مکررتر با حجم کمتر به کودک غذا بدهيد، وقتي غذاي زيادي وارد معده کودک مي‌کنيد احتمال اينکه غذا به سمت بالا برگردد بيشتر است، پس سعي کنيد غذاها را با حجم کمتر اما در وعده‌هاي مکرر به کودک بدهيد تا کمتر بالا بياورد و از مقدار اسيدي که وارد حلقش مي‌شود نيز کم شود. اين متخصص کودکان و نوزادان تصريح کرد: وضعيت درست سر کودک هنگام غذاخوردن مي‌تواند تفاوت زيادي ايجاد کند، بهتر است چه هنگام غذاخوردن و چه نيم ساعت پس‌از آن سر کودک در زاويه‌ 30 درجه با زمين باشد چون جاذبه به گوارش غذا کمک مي‌کند. وي عنوان کرد: لزوما دارودرماني اولين گزينه براي رفع ريفلاکس نيست، معمولا فقط در موارد شديد دارو تجويز مي‌شود، يعني زماني‌که کودک نمي‌تواند چيزي بخورد و وزن نگرفته است.