دارویی موثر برای اگزمای کودکان
آزمایشهای بالینی در یک مطالعه بینالمللی نشان داد که دارویی موسوم به «دوپیلوماب»، شدت بیماری پوستی اگزما را در بیماران ششماهه تا شش ساله طی دو هفته کاهش میدهد. متخصصان در این مطالعه میگویند که این درمان دارویی برای معالجه اگزمای متوسط تا شدید در خردسالان «ایمن و بسیار موثر» است و کودکان و والدین آنها، بهبود خواب و کیفیت زندگی را پس از دریافت این شیوه درمان گزارش کردهاند. یافتههای این مطالعه در مجله تخصصی لنست (The Lancet) منتشر شده است. پزشکان انگلیسی میگویند که دوپیلوماب هماکنون در این کشور برای بزرگسالان و کودکان شش تا ۱۸ ساله مجوز دارد. دکتر پیتر آرکرایت از متخصصان دانشگاه منچستر و محقق اصلی این مطالعه میگوید: کیفیت زندگی کودکان و نوزادانی که اگزمای متوسط تا شدید دارند بهطور قابلتوجهی کاهش مییابد. این شرایط همچنین برای خانوادههای آنها بسیار استرسزاست، مخصوصا به این دلیل که به اختلال شدید خواب در کودکان منجر میشود. وی خاطرنشان کرد: این واقعیت که کنترل اگزمای متوسط تا شدید با پمادها در نوزادان و کودکان خردسال مبتلا کافی نیست به معنی آن است که احتیاجهای درمانیشان تا حد زیادی
برآورده نشده است. اکنون با دستیابی به نتایج جدید بسیار خوشحالیم که دوپیلوماب با مشخصه ایمنی قابل قبول، بهبود بالینی کارآمدی را ارائه کرده است. در عین حال نتایج موثر این کارآزمایی بهشدت از تایید جهانی استفاده از دوپیلوماب در نوزادان و کودکان مبتلا به اگزما حمایت میکند و درمان بالینی این بیماری در سراسر جهان را متحول خواهد کرد. به گزارش ایندیپندنت، در مرحله سوم این کارآزمایی بالینی ۱۶۲ کودک از سراسر جهان از جمله بیماران بیمارستان کودکان منچستر حضور داشتند. از ۱۶۲ شرکتکننده، هر چهار هفته یکبار به ۸۳ نفر دوپیلوماب و به ۷۹ نفر دارونما تزریق کردند که با درمان استاندارد با استفاده از کرم استروئیدی دز پایین و به مدت ۱۶ هفته همراه بود. نتایج نشان داد ۲۸ درصد از بیمارانی که دوپیلوماب دریافت میکردند، شاخص پوستی جهانی ۰ یا ۱ را به دست آوردند که نشاندهنده بهبود کامل و تقریبا کامل پوست ظرف هفته ۱۶ بود. علاوه بر این در بیش از نیمی از کودکان (۵۳ درصد)، دستکم ۷۵ درصد کاهش علائم اگزما و کاهش بسیار قابلتوجهی در خارش، همراه با بهبود خواب دیده شد. اگزما عارضهای است که باعث خارش، خشکی و ترکخوردن پوست میشود. این
بیماری در کودکان شایعتر است، اغلب قبل از اولین سالگرد تولد آنها ظهور میکند و معمولا بیماری طولانیمدتی است، اگرچه در برخی از کودکان با بزرگترشدن میتواند بهطور قابلتوجهی بهبود یافته یا حتی کاملا برطرف شود.
راهکارهای طبیعی تنظیم قندخون
یافته جدید نشان میدهد که یوگا، مدیتیشن و سایر تمرینهای تمرکز حواس ممکن است به افراد مبتلا به دیابت نوع۲ کمک کند تا قندخون خود را تقریبا به میزان داروهای مانند «متفورمین»، کاهش دهند. به گزارش مدیسننت، این یافتهها بدان معنا نیست که افراد باید مدیتیشن را جایگزین داروهای خود کنند. با توجه به این هشدار، محققان گفتند که تمارین ذهن آگاهی ارزش امتحانکردن را دارد. «فاتیما سانوگو»، محقق ارشد از دانشکده پزشکی کک در لس آنجلس، گفت: «ما میتوانیم از همه ابزارهایی که میتوانیم برای کنترل دیابت نوع۲ بهدست آوریم و استفاده کنیم.» دیابت نوع۲ زمانی ایجاد میشود که بدن توانایی خود را برای استفاده صحیح از انسولین از دست میدهد، هورمونی که قند را از غذا به سلولهای بدن منتقل میکند تا برای انرژی استفاده شود. در نتیجه، قند در جریان خون انباشته میشود که به مرور زمان میتواند به عروق خونی و اعصاب آسیب برساند. بسیاری از افراد مبتلا به دیابت دچار عوارضی مانند بیماری قلبی، نارسایی کلیه، آسیب عصبی در پاها و نابینایی میشوند. کنترل سطح قندخون کلید کاهش این خطرات است. سانوگو افزود: «اما با وجود داروهای مختلف موجود، تنها نیمی از
افراد مبتلا به دیابت نوع۲ قندخون خود را به سطوح توصیه شده کاهش میدهند.» محققان میخواستند شواهد مربوط به تمرینهای ذهن و بدن را بررسی کند که آیا آنها میتوانند به افراد مبتلا به دیابت کمک کنند تا کنترل بهتری بر وضعیت خود داشته باشند؟ برای این مطالعه، محققان ۲۸ کارآزمایی بالینی منتشر شده را که شیوههای مختلفی را آزمایش کرده بودند مورد بررسی قرار دادند. اکثریت روی یوگا تمرکز داشتند که معمولا ترکیبی از حالتهای فیزیکی، تمرینات تنفسی و مدیتیشن است. بهطور کلی، محققان دریافتند، این روشها به افراد مبتلا به دیابت نوع۲ کمک میکند تا میانگین سطح قندخون در سه ماه گذشته، را کاهش دهند. بهطور کلی، افراد مبتلا به دیابت باید A۱c خود را زیر ۷درصد نگه دارند. در سراسر این کارآزماییها، تمرینهای ذهن و بدن به طور میانگین A۱c شرکتکنندگان را کمی بیش از 0.8 درصد کاهش داد. نویسندگان مطالعه خاطرنشان کردند که این کاهش نزدیک به چیزی است که آزمایشات متفورمین نشان داده است، جاییکه A۱c حدود 1درصد کاهش مییابد. این یافتهها همچنین اهمیت فراوانی را، حداقل در مورد یوگا نشان میدهد: در این مطالعات، افرادی که بیشتر تمرین میکردند از
مزایای بیشتری از لحاظ A۱c بهره میبردند. محققان بر این باورند که این تمارین با کاهش استرس مرتبط است، اگرچه جزئیات آن کاملا روشن نیست. همچنین میتواند اثرات بیولوژیکی مستقیمی داشته باشد، جایی که کاهش هورمونهای استرس به کاهش التهاب سیستمیک در بدن و کاهش قندخون کمک میکند.