امیرمحمد زند، بازیگر فیلم «اتوبوس شب» گفت: چندین عامل برای ورود بازیگران چهره سینما به تئاتر وجود دارد که اولین نکته جایگاه هنری است که تئاتر به آنها مید هد. در بخش دوم که بسیار مهم هم هست این بازیگران وقتی بیکار میشوند به تئاتر پناه میآورند. امیرمحمد زند درخصوص وضعیت حال حاضر عرصه بازیگری در سینمای ایران افزود: در همه جای جهان بازیگران با تغییرات خودشان را بهروز میکنند و مطالعه در صدر امور آنها قرار دارد، ولی متاسفانه اکثر بازیگران سینمای ما با مطالعهکردن کاملا بیگانهاند. «زند» در همین راستا ادامه داد: تا وقتیکه فرهنگ مطالعه در میان بازیگران ایرانی جا نیفتد وضعیت بازیگری تغییر چندانی نکرده و همچنان بد خواهد ماند. بازیگر باید در مورد نقش تحلیل و تحقیق کند، اما من دیدهام که بازیگر لحظه قرارگیری پشت دوربین تازه از کارگردان سوال میپرسد. سوالاتی بدیهی که با اندکی تامل حلشدنی است. این بازیگر سینما درباره درخشش موقت برخی بازیگران ادامه داد: برخی از بازیگران یکشبه با یک نقش مطرح میشوند، اما درخشش آنها مقطعی است، زیرا آن بازیگران کار خاصی را انجام ند ادهاند و صرفا جلوی دوریبن رفتهاند. زند درباره تاثیر بازیگر خوب بر یک نقش افزود: بازیگر در صورت داشتن آگاهی و تجربه و سواد میتواند در کنار متن و کارگردانی خودش به بار نقش اضافه کند و به نوعی بهعنوان یک بازیگر مولف نقش را هر چند کوتاه، اما پررنگ کند. بازیگر فیلم «تقاطع» نیاز امروز سینمای ایران را اینگونه تشریح کرد: در سینمای امروز ما نیاز به بازیگری داریم که معلومات و تحلیل درست داشته باشد، بازیگرانی که نقش خود را تحلیل کنند و در مرحله بعد بخواهند در دیالوگها دخل و تصرف داشته باشند بسیار کم هستند. زند دلیل ورود بازیگران سینما به تئاتر را اینگونه وصف کرد: چندین عامل برای ورود بازیگران چهره سینما به تئاتر وجود دارد که اولین نکته جایگاه هنری است که تئاتر به آنها میدهد. در بخش دوم که بسیار مهم هم هست این بازیگران وقتی بیکار میشوند به تئاتر پناه میآورند. زند تفکیک بازیگران به چهره و غیرچهره را اشتباه خواند و تاکیدکرد: من بازیگری را به چهره و غیرچهره تقسیم نمیکنم. بازیگری سینما و تئاتر از هم جدا نیستند. آلپاچینو هم میتواند سینما، تلویزیون و تئاتر کار کند و همینطور همه بازیگران میتوانند در عرصههای مختلف کار کنند. بازیگر «اتوبوس شب» در همین رابطه خاطرنشان کرد: اینکه مخاطب برای دیدن بازیگر چهره به تئاتر کشیده و باعث چرخش اقتصادی تئاتر شود خوب است، اما به شرط اینکه دچار شعارزدگی نشویم، باید بهخاطر خود هنر کار کنیم، اما متاسفانه ما راه غلط را پیش گرفتهایم؛ یعنی اول خود را پیش از بازیکردن و دیدهشدن اثر مطرح میکنیم بعد به اصل ماجرا میپردازیم و این صحیح نیست.