نکاتی در مورد کاهش‌وزن

افراد زیادی درگیر رژیم‌های درمانی هستند و اینکه این رژیم آسیب‌رسان نباشد، از اهمیت خاصی برخوردار است. مهم‌ترین هدف افراد این است که در کوتاه‌ترین زمان لاغر شوند که البته امکان پذیر و منطقی نیست؛ سمی که از طریق موادغذایی وارد بدن می‌شوند از طریق کبد به بافت‌های چربی برده می‌شوند. بنابراین کسی‌که چاق است، اگر سریع لاغر شود باعث آزادشدن یکباره این سموم در بدن می‌شود و از پتانسیل کبد برای خارج‌کردن این سموم از بدن کاسته شده؛ در نتیجه باعث مسمومیت‌های شدید برای بدن می‌شود. مقدار مجاز کاهش‌وزن استاندارد در ماه ۲.۵ الی ۳.۵ کیلوگرم است. کاهش‌وزن در ماه‌های اول سریعتر اتفاق می‌افتد، اما در ماه‌های بعدی به‌دلیل مقاومت‌های فیزیکی که در بدن ایجاد می‌شود، میزان کاهش وزن کمتر می‌شود. رژیم غذایی بر مبنای سن، جنس و ابتلا‌های همراه (دیابت، کبد چرب، فشارخون و....) به شکل‌های مختلفی صورت می‌گیرد. رژیم درمانی یک فرآیند چند انطباقی است و اینکه یک فرد فکر کند که تنها از طریق غذا می‌تواند یک رژیم کاهش وزن داشته باشد موضوعی است که کاملاً غلط است و مجددا وزن کاهش یافته باز می‌گردد. در فرآیند غذاخوردن مسائل روحی روانی، فرهنگی، اقتصادی، اجتماعی و محیطی با غذاخوردن گره خورده است. وزن یک موازنه است بین کالری که از طریق خوراکی‌ها و آشامیدنی‌ها دریافت می‌کنیم با کل کالری که روزانه در بدن مصرف می‌شود. آگاهی از این مساله که چه موادغذایی بالاترین تراکم کالری را دارد و چه موادغذایی حتی در حجم بالا کالری کمی ایجاد می‌کند، در شروع رژیم‌های لاغری از اهمیت زیادی برخوردار است. چهار گروه اصلی غذایی که باید در برنامه روزانه وجود داشته باشند شامل؛ گروه شیر و لبنیات تازه و کم‌چرب، گروه نان و غلات کامل، گروه سبزی، صیفی و میوه جات و گروه انواع گوشت‌ها، (پنیر، تخم مرغ ومغز دانه‌ها)ست. حداقل میزان کربوهیدراتی که یک فرد باید در رژیم غذایی خود داشته باشد، ۸۰ گرم کربوهیدرات روزانه است که معادل ۲۰۰ و ۲۵۰ گرم نان و غلات می‌شود. در صورت مصرف‌نکردن کربوهیدرات بدن مجبور به استفاده از ذخایر پروتئین و چربی می‌شود که با اختلال آب و املاح مواجه خواهد شد. در صورت مصرف زیاد کربوهیدرات‌ها با مشکلاتی روبه‌رو خواهیم بود؛ از جمله آسیب‌های جدی متابولیک، آسیب به پانکراس، اختلال در میزان قندخون، دیابت و... اصلاح الگوی غذایی، تغییر سبک زندگی، انتخاب فواصل زمانی مناسب، استرس و مسائل روانی، شیوه زندگی غیرساکن و ترکیب استاندارد اجزای بدن، از جمله آنهاست. افرادی هستند که ظاهر کاملا متناسبی دارند ولی شیوه زندگی ناسالم دارند. در این افراد بافت ماهیچه‌ای جای خود را به بافت چربی و پیوندی می‌دهد. ورزش و فعالیت بدنی متناسب بهترین توصیه به این افراد است.