دلیل رخداد سکته قلبی

عروق کرونری (رگ‌های قلبی) وظیفه خونرسانی به عضله قلب را به عهده دارند. سکته قلبی به‌دلیل انسداد در عروق قلبی رخ می‌دهد؛ در نتیجه عضله قلب آسیب می‌بیند و عملکرد خود را از دست می‌دهد و فرد دچار عوارض ثانویه سکته قلبی می‌شود. قابل ذکر است این انسداد در مراحل اولیه خفیف است، اما به مرور زمان انسداد کامل می‌شود و عضله قلب به‌دلیل نرسیدن اکسیژن دچار ایسکمی می‌شود که در نهایت باعث سکته قلبی می‌شود. رسوب کلسیم، چربی و پلاک‌ها باعث مسدودشدن مسیر رگ‌ها می‌شوند. سکته قلبی با درد بسیار شدید در قفسه سینه همراه است که گاهی به فک و کتف چپ نیز انتشار می‌یابد. تنگی‌نفس، حالت تهوع و تعریق از علامت‌های احتمالی دیگر سکته قلبی است. لازم به ذکر است در افراد مبتلا به دیابت ممکن است سکته قلبی بدون هیچ گونه علائم و درد قفسه سینه اتفاق بیفتد. بیماری قلبی شایع‌ترین علت مرگ‌ومیر در دنیاست؛ به‌طوری‌که افراد با سن کم را نیز درگیر می‌کند. عوامل ژنتیک در بروز این بیماری بسیار محتمل است. افرادی که زمینه ژنتیکی این بیماری را دارند باید با رعایت ریسک فاکتورها ابتلا به این بیماری را به تعویق بیندازند. ریسک فاکتورها شامل: چربی خون بالا، قندخون بالا، مصرف دخانیات و استرس‌های زیاد است. رژیم‌های غذایی نامناسب، عدم تحرک کافی، مصرف فست‌فودها، استرس‌های شغلی و... باعث افزایش میزان سکته قلبی در این افراد می‌شود. کنترل فشارخون، چربی و قندخون و همچنین انجام آزمایشات دوره‌ای مرتب برای تشخیص به موقع بیماری ضروری است. بعداز ابتلا به سکته قلبی درمان‌های مختلفی پیش‌رو داریم. ساعت اول بعداز سکته قلبی، آنژیوگرافی تشخیصی انجام می‌شود که در صورت امکان استنت‌گذاری انجام می‌شود تا بیمار از درد و عوارض بعدی نجات یابد. گاهی ممکن است نیاز به جراحی قلب باز باشد و گاهی بیمار تنها نیازمند دارودرمانی است البته ذکر این نکته ضروری است که این بیماران مادام‌العمر نیاز به مصرف داروهای ضدانعقاد، کاهنده چربی خون، کاهش‌دهنده ضربان قلب، داروهای فشارخون، داروهای ضد پلاکتی مانند آسپیرین و... است. در این بیماران داشتن فعالیت جسمی (بازتوانی) برای بازگشت به زندگی عادی ضروری است؛ زیرا هدف این است که فرد به‌صورت مناسب به زندگی عادی بازگردد.