نکاتی در مورد تغذیه کودکان

نبايد دنبال اين باشيم که فرزند ما چه غذايي بخورد تا رشد کند و يا چه غذايي بخورد تا هوش او بيشتر شود. پدر و مادراني به ما مراجعه و مطرح مي‌کنند فرزند ما چه غذايي بخورد قدش بلند شود. حقيقت اين است که همه گروه‌هاي غذايي لازمه رشد بچه است. از جمله اينکه شما در گروه نشاسته‌جات حتما بايد برنج و نان و سيب‌زميني نشاسته‌اي به‌علاوه ماکاروني و غذا‌هاي نشاسته‌اي ديگر را استفاده کنيد تا ويتامين‌هاي گروه B در ميوه‌جات و گوشت‌ها و غذا‌هاي ديگر، همه بايد باشند تا کالري ايجاد کنند و فرد را در طول روز رشد دهد. از طرف ديگر کلسيم شير و لبنيات بايد براي رشد استخوان وجود داشته باشد، همچنين آفتاب و نورخورشيد براي رساندن ويتامين D بايد باشد تا ادامه آن به کلسيم و رشد بچه برسد. منظور من از اين صحبت‌ها اين است که تمام گروه‌هاي غذايي نقش مهي دارند، به‌هم وابسته هستند و در درازمدت پاسخگو خواهند بود. يک بچه بايد صبحانه، نهار و شام بخورد، ميان وعده‌هايي هم داشته باشد به‌علاوه گروه‌هاي غذايي که ذکر کردم از نشاسته‌جات و گوشت‌ها، لبنيات و سبزيجات و ميوه‌جات، در گروه‌هاي خاص زير 18 سال هم به‌علاوه چربي‌ها و شيريني‌ها، بايد باشند و مصرف شوند تا تاثيرگذاري لازم را در بدن به وجود بياورند. اين رفتار‌ها و اصلاح رژيم غذايي بايد در کنار خواب خوب اتفاق بيفتد؛ مثلا از ساعت 6 و 7 تا ساعت 10 شب و حداکثر 11 شب که هورمون‌هاي رشد ترشح مي‌شوند، بچه‌ها اگر بخوابند هورمون به آنها خواهد رسيد، اما متاسفانه هم‌اکنون بچه‌ها تا 2 شب بيدارند و هورمون رشد به آنها نمي‌رسد و عملا زندگي شهرنشيني باعث شده که خانواده‌ها تا ساعت 10 و 11 شب بيرون باشند و وقتي به خانه برمي‌گردند و شام مي‌خورند و بچه را مي‌خوابانند، ديگر اين زمان طلايي را از دست مي‌دهند؛ بنابراين تغذيه مناسب در کنار خواب خوب مي‌تواند کمک‌کننده باشد. ورزش يعني فعاليت‌بدني مناسب. تا زير 12 سال اصلا توصيه به ورزش و فعاليت‌هاي حرفه‌اي نمي‌شود، چون آن صفحه‌هاي رشدي بچه‌ها براي رشد عملا از حالت غضروفي به استخواني تبديل خواهد شد و ممکن است بچه‌ها قدکوتاه بمانند، اما ورزش‌هاي در حد دويدن، نرمش‌هاي روزانه با خانواده و پارک‌رفتن و... در کنار تغذيه و خواب خوب مي‌تواند کمک کند که بچه رشد خوبي داشته باشد. بدون مشورت با کارشناس و مشاور تغذيه يا يک پزشک تغذيه، خودسرانه نبايد دارويي تهيه کرد و به بچه داد؛ دوم اينکه والدين به اين فکر کنند که آيا بچه به لحاظ وزني و قدي در حالت استاندارد هست يا نه. اگر استاندارد را بخواهيم تعريف کنيم بايد مجددا به متخصصان مراجعه کنند تا به آنها گفته شود يا اينکه در مدارس آموزش داده و به مادران گفته شود که مثلا اين بچه از لحاظ وزني و قدي مشکلي دارد يا ندارد.