نشان خورشید مستندسازان در دست رامین حیدری فاروقی

آرمان ملي: دومين دوره اهداي نشان عالي خورشيد با حضور سينماگران و مستندسازان در سالن فردوس موزه سينما برگزار شد. به گزارش روابط عمومي موزه سينما، دومين دوره اهداي نشان عالي خورشيد با حضور سينماگران و مستندسازان با اجراي منصور ضابطيان در سالن فردوس موزه سينما برگزار شد. در ابتداي اين مراسم منصور ضابطيان گفت: رامين حيدري فاروقي يکي از تهيه‌کنندگان و مستندسازان ارزشمند سينماست که سال‌هاست از مستندهايي که او ساخته ياد مي‌گيريم و لذت مي‌بريم و امروز در اين مراسم فرصت را مغتنم مي‌شماريم که آثار او را يادآوري کنيم. نشان خورشيد نخستين بار اسفند 1399 اهدا شد و در جريان طراحي و برنامه‌ريزي اين نشان بودم و مي‌ديدم اعضاي هيات‌مديره انجمن صنفي چقدر زحمت کشيدند تا اين نشان شناخته شود و خوشبحتانه بعد از 2 سال اين اتفاق افتاد. در ادامه عليرضا حسيني رئيس هيات‌مديره انجمن صنفي تهيه‌کنندگان مستند افزود: نشان عالي خورشيد را چند سال قبل در انجمن تهيه‌کنندگان طراحي کرديم و خود رامين حيدري فاروقي براي اين موضوع مهم با ما همفکري کرد. اين نشان براي تهيه‌کننده‌اي که در زمينه سينماي مستند و ترويج آن فعاليت خوبي داشته باشد در نظر گرفته شد و هر سال به يک نفر اهدا مي‌شود که سال گذشته به مرتضي رزاق کريمي اهدا شد و امسال با تصميم هيات امناي نشان عالي خورشيد از ميان سه نفر کانديدا، رامين حيدري فاروقي انتخاب شد و خوشحاليم امسال اين نشان به او اهدا مي‌شود.

تهيه‌کننده خلاق

در بخش ديگري از اين مراسم از مرتضي رزاق‌کريمي رئيس هيات امناي نشان عالي خورشيد گفت: افتخار بزرگي است که در اين جمع حضور دارم. در دهه سوم تأسيس اين انجمن هستيم و در اين جمع کساني هستند که بيشتر از من زحمت کشيدند. اوايل دهه هفتاد بحث تأسيس انجمن مستندسازان را داشتيم و نيمه دوم دهه 70 جمعي از بزرگان سينماي ايراني جمع شدند و انجمن شکل گرفت. همان زمان مباحثي درباره نگاه حرفه‌اي و صنعتي شدن اين نوع سينما و لزوم احداث اين انجمن حس مي‌شد و از همان ابتدا کيفيت از اهداف انجمن بود. وي ادامه داد: ارتقاي سينماي مستند از اهداف اصلي تشکيل اين انجمن بود و در ادامه موضوع تهيه‌کنندگي به شکل جدي دنبال شد و سوال اصلي اين بود که وظيفه تهيه‌کننده، مديريت پروژه است و يا مديريت کيفيت پروژه و اغلب کساني که به نشان خورشيد توجه کردند کساني بودند که همين مباحث را در دوره‌هاي مختلف مد نظر داشتند. از نظر من مصاديق تهيه‌کننده خلاق خود رامين حيدري فاروقي است که به دوستي با او افتخار مي‌کنم و احساس مي‌کنم از معاشرت با ايشان به کيفيت خودم افزوده شده است. در ادامه اين مراسم رويا نونهالي (همسر رامين حيدري فاروقي) نيز گفت: رامين به‌خاطر نظامي بودن پدرش در کودکي اغلب در سفر بوده و نظم را از پدرش آموخته و معلمش مادرش بوده است. وي با بيان اينکه زبان و بيان رامين حيدري فاروقي شاعرانه است و سفرنامه تصويري در جست‌وجوي رازهاي زيبايي مي‌ساخت، بيان کرد: او کار فيلمسازي را با کليپ نوايي شروع کرد و از بانيان توليد آن در ايران شد. آن زن آينده‌دار بافنده در کليپ نوايي من بودم.. منوچهر شاهسواري از ديگر مهمانان مراسم نيز گفت: رامين نماد کسي است که عاقلانه به عاطفه حرمت مي‌گذارد و هيچ کدام را فداي ديگري نمي‌کند. کساني که مي‌توانند در تناسب خرد و احساس، فضا را متعادل کنند غنيمت هستند و رامين يکي از آنهاست. البته ممکن است بپرسيم در اين فضا، نشان خورشيد به چه کار آيد؟ مديرعامل خانه سينما ادامه داد: رامين مي‌دود نه براي اينکه جلو برود بلکه براي در جاي خود ماندن مي‌دود. اين جنس از آدم‌ها نشان خورشيد را گرانمايه مي‌کنند و فکر مي‌کنم رامين از آن دسته افراد است.

داشتن جهان‌بيني يک امتياز است

همچنين محمدرضا اصلاني از مستندسازان پيشکسوت نيز که در اين مراسم حضور داشت، عنوان کرد: رامين حيدري فاروقي در دهه 70 دانشجوي مودب و خجول من بود، اوايل او را نمي‌شناختم، افراد خجول معمولا با يک تشر کنار مي‌روند اما او همه تشرها را تحمل کرد و برايش سازنده بود. رامين پشت صحنه را در جلوي صحنه به نحو درستي جبران کرد و اين خود نشان خرد است. بايد گفت اين نه فقط جاي خوشحالي و جاي خوشبختي و جاي الگوپردازي نيز است. پس از آن مستندي کوتاه درباره رامين حيدري فاروقي به کارگرداني اميرخسرو شاهوردي نمايش داده شد. پس از نمايش مستند منصور ضابطيان متن لوح اهدايي به رامين حيدري فاروقي را خواند و از محمدعلي نجفي، سيدمحمد بهشتي، منوچهر شاهسواري، محمد حميدي‌مقدم، مرتضي رزاق‌کريمي، رويا نونهالي و عليرضا حسيني دعوت کرد تا روي سن بيايند و نشان عالي خورشيد و لوح يادبود را به رامين حيدري فاروقي اهدا کنند.

خانواده محل تحقق اعتماد متقابل

رامين حيدري فاروقي نيز پس از دريافت نشان عالي گفت: من دل‌نازک هستم و بغضم مي‌گيرد و هر موقع بغض مي‌کنم خوشحال مي‌شوم و مي‌گويم چه عالي که هنوز زنده‌ام! و نيايد آن روزي که بغضمان نگيرد. من خوشبختم و دلايل اين خوشبختي سياهه طولاني دارد و بزرگ‌ترين دليل مادر و پدرم هستند. من خوشبختم چون معتقدم خوشبختي مبتني بر تجربه خانواده است و خانواده من روز به روز بزرگ‌تر شد چراکه معلم خوب و استاد گرانقدري داشتم. وي در پايان يادآور شد: در دانشگاه با استاد اصلاني آشنا شدم و اگر يک نفر باشد که انسان او را باور کند، درهاي خوشبختي به روي او باز مي‌شود و من استاد بودن او را باور کردم. در دوران دانشجويي در بنياد سينمايي فارابي استخدام شدم و از حضور محمد بهشتي بهره بردم.