چرا تضمین می‌خواهیم

رئيس دولت سيزدهم اعلام کرده است که حل مسائل و چالش اقتصادي کشور را بدون در نظر گرفتن مشکلات بيروني در دستور کار است و اعتقاد دارد رسيدن به راه حل براي حل اين چالش ها موضوعي جدا از بحث توافق وين خواهد بود. البته اگر توافق برجام به نتيجه برسد مي‌تواند بر روي مسائل اقتصادي اثرگذار باشد. به طوري که با رشد صادرات نفت ايران درآمد مناسبي به دست مي‌آيد. نکته اينجاست که در زمان مذاکرات هسته اي در دولت سابق اين پيش بيني صورت نگرفت که اگر طرف مقابل به تعهدات خود عمل نکند، چه تعهداتي در مقابل اين اقدام بايد بسپارد اما امروز سياست نظام جمهوري اسلامي اين است که تضمين هاي لازم را اخذ کند تا در صورت خروج از برجام حداقل، خسارت لازم در اين ارتباط را بپردازند. زيرا اروپايي ها هم عملا رفتار بين‌المللي خود را در راستاي خواست آمريکايي ها تنظيم مي کنند. از سوي ديگر آمريکايي ها و اروپايي ها به اين نتيجه رسيده اند که توافق نامه هاي بين المللي و حتي سازمان هاي بين المللي ديگر براي آنها کارايي ندارند. از اين رو به اين جمع بندي رسيده اند که بايد تمام اين سازمان ها و حتي اصول توافقات بين المللي منحل شود و اصول توافق جديد و سازمان هاي بين المللي با مرامنامه‌هاي جديد ايجاد شود تا هر آنچه آنها مي خواهند از هر توافق بين المللي خارج گردد. از اين رو تمام معادلات حقوق بين الملل رابر هم زدند و يکي پس از ديگري از توافق هاي بين المللي خارج شدند. آمريکا با اين اقدام خود رفتاري غير متعارف در حوزه حقوق بين الملل را رقم زده. همواره دموکرات ها در سناي آمريکا شعار مي دهند که دنيا متعلق به آمريکا و آمريکا متعلق به دنياست. وقتي که دموکرات ها چنين شعاري در کنگره آمريکا مي دهند راهي وجود ندارد که کشوري مانند ايران در توافق با آنها طلب خسارت نکند. شايد همين فردا توافق با امضا بايدن به مرحله اجرا برسد اما کنگره آن را وتو کند و يا رئيس جمهور آينده آمريکا اين توافق را پاره نمايد. از اين منظر است که جمهوري اسلامي محکم در ارتباط با تضمين ها ايستاده است. در غير اين صورت مانند توافق قبلي و در برجام، آمريکايي ها دوباره از اين توافق خارج خواهند شد. البته اخذ چنين تضميني آن هم از آمريکايي هايي که يک بار از برجام خارج شده اند و صراحتا اعلام مي کنند تضمين در حقوق بين الملل جايي ندارد، دشوار است اما مذاکره کنندگان ايران همان طور که اعلام کرده اند بر روي گرفتن اين تضمين متمرکز هستند و در صورت اينکه حتي خسارتي در اين ارتباط در توافق جديد آورده شود، گامي مثبت و روبه جلو از سوي نظام جمهوري اسلامي براي احقاق حقوق مسلم مردم ايران در برابر تعهداتي است که به جامعه بين الملل مي پردازند.