درباره خطر تعليق ليگبرتر فوتبال ايران بايد بگويم از همان زمانيکه کليد آغاز ليگبرتر زده شد بارها اين موضوع از سوي کارشناسان دلسوز مطرح شد که بايد نواقص و ايرادات برطرف شود و عنوان حرفهاي تنها برچسبي بر روي ليگ نباشد، بلکه به شکل عملي بهسوي حرفهايشدن گام برداريم. تعجب ميکنم از کنفدراسيون فوتبال آسيا که به چه دليل در اين سالها چشمان خود را بر روي نقصان موجود بر ليگبرتر ايران بسته و اجازه داده تا اين تورنمنت در آستانه ورود به بيستودومين دوره خود شود. بايد خيلي زودتر از اينها AFC با ايرادات منطقي به سمتي ميرفت که ليگ کشورمان تعليق شود چون چنين ليگي در سطح آماتور هم برگزار نميشود و نبايد عنوان حرفهاي به آن اختصاص يابد. اينکه عنوان شده از 102 معيار لازم براي کسب استاندارد صدور مجوز حرفهاي ليگبرتر، تنها 17 مورد در ايران لحاظ ميشود خود گوياي حقايق مهمي است. فقدان زيرساختها، حقپخش تلويزيوني؛ نبود استقلال فدراسيون و... ايرادهاي مهمي است که بهراحتي ميتوان با استناد بر آنها ليگبرتر ايران را آماتور دانست. بگذريم مسائلي، چون آييننامه و قوانين و مقررات صدور مجوز، محرمانگي، فرآيندهاي تصميمگيري، مديريت اسناد، آناليز دادهها و... وجود دارد که بر مبناي آنها اصلا نميتوان اين ليگ را حائز صلاحيت دانست. حرفهاي نبوديم که داعيهاش را داريم. در حاليکه قواعد را رعايت نکرديم و در اصول باشگاهداري نواقص متعددي داريم، شاهد استخدام بازيکنان و مربيان خارجي از سوي باشگاههاي ليگبرتري هستيم. در شرايطي که تحريمها مهمترين علت مشکلات اقتصادي است که يک باشگاه از کجا درآمد دارد و بر مبناي آن در يک فصل بيش از 200 ميليارد تومان هزينه ميکند. فيفا و يوفا بهعنوان دو نهاد مهم فوتبال جهان که البته فيفا اولويت بر تمامي نهادها دارد، مديران درجه اول خود را بهخاطر تخلف محروم کردند. من از سال 1376 مدرس رسمي AFC بودم و با کارکنان کنفدراسيون فوتبال آسيا آشنايي دارم. افراد شاغل در اين نهاد، بيشتر از کشورهاي جنوبشرق آسيا هستند و بهخاطر آنکه افراد چشم و دل سيري نيستند بهراحتي با يک هديه با ديده اغماض به مسائل نگاه ميکنند. البته که ظاهرسازي و به نوعي دروغ هم باعث شده تا تشخيص دقيقي نداشته باشند، ولي در داخل کشور بهخوبي ميدانيم حرفهاي نبوده و نيستيم. ضمن اينکه از درون ايران افرادي هستند که اطلاعات لازم در مورد کمبودهاي ليگ حرفهاي ايران را به اطلاع AFC ميرسانند. با اين حال، مهمترين دليلي که باعث شده تا اين بار خطر تعليق ليگبرتر جدي شود فشار فيفا بر AFC است. موضوعي که باعث خواهد شد تا نقاب حرفهاي از روي ليگبرتر ايران برداشته شود. همانطور که فصل گذشته استقلال و پرسپوليس را بهخاطر نداشتن مجوز حرفهاي AFC، از ليگقهرمانان آسيا کنار گذاشتند، با تعليق ليگبرتر هم اتفاقي رخ نميدهد. بارديگر به گذشته باز ميگرديم و همانند دهه 60 که در داخل کشور بازي ميکرديم اينبار هم چنين تجربهاي را خواهيم داشت. شايد اين اتفاق باشگاهها را ناچار کند تا بودجههاي خود را صرف زيرساختها و تيمهاي پايه کنند و با اصلاح قاعده هرم، به سوي حرفهاي شدن گام برداريم.