بهطور نادر هپاتيت A باعث بروز هپاتيت برقآسا و مرگ بالاخص در بيماران با زمينه بيماري کبدي، بهخصوص در بيماران مبتلا به هپاتيت C ميشود. نشانههاي اين بيماري در مرحله اوليه بهصورت علائم شبهآنفلوآنزا (ضعف، درد عضلاني، خستگي)، معمولا بههمراه درد قسمت فوقاني شکم تظاهر ميکند. اين دوره 3 تا 10 روز بهطول ميانجامد و پس از آن گاهي زردي بروز پيدا ميکند. زردي بههمراه بياشتهايي، تهوع و خستگي که معمولا يک تا 3 هفته طول ميکشد و بهندرت در بيماراني که علائم کلستانيک (خارش و زردي عميق) دارند، اين فاز ميتواند تا 12 هفته يا بيشتر به طول بينجامند، در اين مرحله تب وجود ندارد. در اين نوع بيماري حدود 0.4 درصد بيماران نارسايي حاد کبدي اتفاق ميافتد. حدود 15 درصد افراد هم که شامل گروه هپاتيت شديد هستند نياز به بستري در بيمارستان پيدا ميکنند. نارسايي حاد کبد ناشي از هپاتيت A در افرادي که در حال حاضر مبتلا به هپاتيت B يا C مزمن هستند، شايعتر است. مرگومير کلي اين عفونت کمتر از0.1 درصد است. اگرچه ميتواند تا 40 درصد در افرادي که دچار نارسايي حاد کبد ميشوند، برسد مگر اينکه براي بيمار پيوند کبد انجام شود. هرچند اطلاعات در مورد آسيب بيماري در حاملگي کم است، اما در مطالعهاي مشخص شده که هپاتيت A در حاملگي بر جنين تاثير دارد و برخلاف هپاتيت E، مرگومير خيلي زيادي براي مادر ندارد و تقريبا بهبود کامل مييابد، اما بيشترين عارضه مربوط به جنين است و سقط، وزن پايين موقع و پارگي زودرس کيسه آمنيوتيک از عوارض آن است. همچنين به خانمهاي حامله بايد در مورد احتمال سقط و تولد نوزاد نارس هشدار داده شود و توصيه به مراجعه به پزشک و دريافت رژيم دارويي در صورت بروز چنيني مشکلي ميشود. مادران شيرده نيز ميتوانند به شيردادن ادامه دهند. تعدادي از کودکان آنها دچار عفونت خفيف يا بدون علامت ميشوند.