اختلال وحشت‌زدگی

حمله پانيک يک هجوم ناگهاني از حس ترس و اضطراب است. اين حمله علائم جسمي و رواني ايجاد مي‌کند. سطح ترس تجربه شده در اختلال پانيک غيرواقعي است و با وقايع و شرايطي که باعث حمله پانيک مي‌شود، تناسب ندارد. هر کسي ممکن است در عمر خود يکبار حمله پانيک را تجربه کند، اما حمله‌هاي مکرر و مداوم احتمالا نشانه‌اي از هراس يا اضطراب غيرمعمولي است که نياز به درمان دارد. علائم جسمي حمله پانيک يا وحشت‌زدگي ممکن است شامل تنفس سريع، تعريق شديد، لرزش، حالت تهوع، سرگيجه، بي‌حسي يا سوزن‌سوزن شدن، لرز يا احساس گرما و افزايش ضربان قلب باشد. علاوه بر ترس شديد، ممکن است احساس قطع ارتباط با افراد، ازدست‌دادن کنترل، خطر قريب‌الوقوع و تمايل شديد براي فرار يا گريز از آن اوضاع نيز در فرد وجود داشته باشد. اين علائم که اغلب شبيه به علائم حمله قلبي يا اختلال تنفسي است، ممکن است با ترس از مرگ همراه باشد. شروع علائم حمله پانيک ناگهاني است ولي مي‌تواند با حالتي آرام و اضطرابي نيز بروز کند. برخي از افراد حمله پانيک را با علائم محدودي تجربه مي‌کنند. حمله پانيک حدود پنج تا 20 دقيقه طول مي‌کشد اما در 10 دقيقه به اوج خود مي‌رسد. حمله پانيک مي‌تواند چندين‌بار در طي چند ساعت و براي برخي افراد هر روز يا يکبار در هفته اتفاق بيفتد. کساني‌که به‌صورت مکرر حمله پانيک را تجربه مي‌کنند، اغلب مي‌توانند موقعيت‌هايي که باعث بروز حمله در آنها مي‌شوند را تشخيص دهند و ياد بگيرند که آماده مقابله با آن شوند. حملات پانيک مي‌توانند در اثر شرايط و موقعيت‌هاي مختلفي از جمله وجود اختلال خلقي مانند اضطراب يا افسردگي ايجاد شوند. استرس شديد طولاني‌مدت، داشتن مشکل در سلامت جسمي مانند بيماري قلبي، تنفسي يا تيروئيد، استفاده بيش از حد از نيکوتين يا کافئين و عوارض جانبي برخي داروهاي پزشکي و مصرف تفريحي برخي مواد ممکن است به بروز حمله پانيک منجر شوند. نوجوانان و بزرگسالان جواني که حملات پانيک دارند، اغلب داراي مشکلات سلامت روان ديگري نيز هستند. اين افراد ممکن است در معرض خطر ابتلا به بيماري‌هاي ديگر مانند اختلال وسواس، اضطراب، اختلالات خلقي، اختلالات پرخوري يا مصرف مواد نيز باشند. افرادي که به‌طور مکرر اختلال پانيک را تجربه مي‌کنند، اغلب تغييراتي را هم در سبک زندگي خود ايجاد مي‌کنند. جلوگيري از وقوع اتفاقات و شرايطي که احتمال بروز علائم در آنها وجود دارد، يکي از مهم‌ترين اين تغييرات هستند. متأسفانه ترس از بروز حمله پانيک مي‌تواند فرد را از حضور در موقعيت‌هاي اجتماعي منزوي ‌کند.