نکاتی درباره روش درمانی PRP
سلولهاي بنيادي که سازنده و مسئول بازسازي پوست، مو و مفاصل هستند با گذشت عمر، وارد فاز سکون شده و فقط با يک شوک هورموني ميتوان آنها را وادار به تکثير و افزايش توليد کرد. براي ايجاد اين شوک نياز به اثبات چند برابرشدن پلاکتها (حداقل 3 برابر) بدون ورود به فاز توکشيدگي و با حفظ حيات پلاکتهاست. براي تزريق PRP (پلاسماي غني از پلاکت) با استفاده از کيت مخصوص 35 سيسي از خون بيمار گرفته ميشود. سپس طي مراحل سانتريفيوژ، پلاسماي غني از پلاکت را که غلظت پلاکت در آن 4 تا 6 برابر خون فرد است بهدست ميآيد. بهطورمعمول براي درمان آرتروز زانو 6 سيسي و براي درمان آرنج بهعنوان مثال در تنيسبازان 3 سيسي از محصول بهدست آمده به بيمار تزريق ميشود. تزريق ماده بيحسي ممکن است از اثرات درماني اين روش درماني بکاهد بنابراين سعي ميشود تزريقات بدون افزودن ماده بيحسي و ضددردي انجام شود. بيمار بايد تا يک روز بعداز تزريق از فعاليت فيزيکي و فشار روي ناحيه تزريق بکاهد و استراحت کند. افزايش درد (بهخصوص طي 3- 4 روز اول پس از تزريق)، احساس سنگيني و مختصر تورم و گرمي در ناحيه تزريق، از واکنشهاي طبيعي است که امکان دارد بهدنبال درمانPRP ايجاد شود اما اين واکنشها معمولا شديد نيستند و اکثرا طي 1تا 2 هفته از بين ميروند. براي کاهش اين عوارض ميتوان از کيسه حاوي آب و يخ (بهمدت 10 تا پانزده دقيقه 3 بار در روز) و قرص استامينوفن و گاه استامينوفن همراه با کدئين (تا 4 بار در روز) استفاده کرد. استفاده از بريس (مانند زانوبند و آرنجبند) و نيز عصا ممکن است با ايجاد بيحرکتي در کاهش درد و نيز افزايش اثر PRP مفيد باشد اما الزامي نيست. در حد فاصل هفته دوم تا سوم تزريقات ممکن است برخي بيماران مجددا دچار افزايش درد شوند که گذراست و با کيسه آبگرم و استراحت نسبي بهبود مييابد. ورزش درماني و اجراي ساير برنامههاي توانبخشي و فيزيوتراپي معمولا از يک هفته پس از تزريق PRP ميتواند شروع شود. برحسب شرايط بيمار و با توجه به ارزيابيهاي پزشکي اين برنامهها ميتوانند اثرات بسيار مفيدي در نتايج حاصل از PRP داشته باشند و از عود و مزمن شدن ضايعات جلوگيري کنند. خوشبختانهPRP بهعلت چند دليل سرطانزا نيست. يک، اکنون چندين کيت معتبر بينالمللي تاييديه FDA دارند و اگر سرطانزا بودند اين کيتها به هيچ وجه توانايي دريافت اين تاييديه را نداشتند. دوم، بالغ بر چهاردهه است که PRP در افراد بيمار بهصورت سيستميک استفاده ميشود سوم، سرطان بهدليل جهش در ماده ژنتيکي ايجاد ميشود و تاکنون هيچ هورموني باعث ايجاد سرطان نشدهاند.
