مهمترین عوامل ابتلای کودک به دیابت
براي پيشگيري از ديابت بايد تغذيه صحيح را از دوره جنيني آغاز کرد. تغذيه مادر از نظر ترکيب، زمان و مقدار موادغذايي که دريافت ميکند اثر مستقيم بر روي جنين و زندگي او در آينده دارد. خطر ابتلا به ديابت نوع2 در کودکاني که از شيرمادر تغذيه کردهاند بسيار کمتر از ديگر کودکان است. بيماري ديابت نوع2 يک بيماري بسيار همهگير و پرهزينه و از طرفي قابل پيشگيري با اصلاح سبک زندگي است. آنچه در سالهاي اخير شاهد آن هستيم افزايش وزن بسيار شديد در کودکان کمسن است. بهطوريکه کودک 4 ساله وزن 50 کيلويي و کودک 10 ساله وزن 100 کيلويي دارد که پيش از اين در بزرگسالان ميديديم و تعجب ميکرديم. چاقي و اضافهوزن، مهمترين عامل حرکت به سوي ديابت است. همه والدين ميدانند قند و شکر بهويژه قند و شکر مخفي که در کيک، سس، نوشابه و... وجود دارد فرزندان ما را چاق ميکند. اگرچه شايد برخي مواقع حس نکنيم شکر زيادي دريافت ميکنيم. مهمترين نکته براي جلوگيري از ديابت نوع2 محدودکردن قندهاي ساده، استفاده از سبزيجات و ميوهجات و روش درست استفاده از چربي است. بينظمي در غذاخوردن و بينظمي در خواب ميتواند در ترشح هورمونها اختلال ايجاد کند. همچنين خوردن موادغذايي در دفعات زياد و بيتحرکي کودکان هم ميتواند احتمال شيوع ديابت را در بچهها افزايش دهد. در حال حاضر سن شيوع ديابت در دنيا بسيار پايين آمده است. وقتي وزن بالا ميرود با افزايش سلولهاي چربي، ترشح انسولين هم افزايش مييابد تا سطح قند در خون ثابت بماند. ممکن است ديابت نوع2 برخلاف ديابت نوع1 در کودکان که با علائم جدي همراه است، براي ماهها بدون علامت باشد و والدين متوجه بيماري فرزند خود نشوند به همين دليل توصيه ميشود والدين نسبت به آزمايش قند فرزنداني که اضافهوزن دارند و ژن ديابت در خانوادههايشان وجود دارد حتي از 5 سالگي اقدام نمايند. منحنيهاي رشد به ما ميگويد آيا وزن و قد کودکان با سن آنها تناسب دارد يا خير؟. اگر اين منحني بيش از 75 باشد کودک بهسمت اضافهوزن حرکت کرده و بايد براي کاهشوزن او اقدام شود.
