ادامه از صفحه اول/چاره اندیشی کنند؛ ظرفیتی که دولت میتواند هوشمندانه از آن بهره بگیرد. البته شاید بتوان در کوتاهمدت و بهصورت موقتی، تمامی داشتهها و ذخایر نهادهای حکومتی را بسیج کرد و متناسب با برآورد کارشناسان ذیربط از خط فقر، مبالغ قابل توجهی را در قالب یارانه نقدی، بستههای حمایتی و یا کالای کوپنی و امثال آنها در نظر گرفت ولی تداوم آن برای مدت طولانی امکانپذیر نخواهد بود. ضمن اینکه متناسب با شأن و حرمت انسان هم نیست چنانچه خانم «کاتلین وودروف» در کتاب خود با عنوان «از خیریه تا مددکاری اجتماعی» به صراحت اعلام میکند: «کمک مالی مستقیم دولت از یک طرف شخصیت کمک گیرنده را تخریب میکند و از سوی دیگر باعث افزایش تعداد فقرا میشود.» لذا راه چاره، آن هم در یک زمان معقول، سیاستگذاری هوشمندانه با مشارکت تمامی صاحبنظران وطن پرست است تا از یک طرف بستر اشتغال برای لشکر بیکاران آنهم با دستمزدی متناسب با نرخ تورم با تاکید بر عرصههای تولید فراهم شود و از سوی دیگر، مبارزه با فساد در ابعاد مختلف، برای مفسدان و رانتخواران دانه درشت عملیاتی شود و به جای تحمیل انواع عوارض و مالیاتهای نوظهور بر مردم، اشخاص حقیقی و حقوقی فعال در عرصه اقتصاد، تجارت و صنعت که به شکلهای مختلف، مالیات واقعی را پرداخت نمیکنند یا فرار مالیاتی دارند اخذ مالیات شود و با مافیاها، قاچاقچیها و دلالان اقتصادی که غالبا برای نهادهای مسئول نیز شناخته شده هستند، بهصورت انقلابی برخورد و ثروتهای بادآورده آنها به نفع اقتصاد کشور و حمایت هدفمند از محرومان جامعه مصادره شود و چنین عملکردی معرف انقلابی بودن دولت خواهد بود و از حمایت قاطبه ملت نیز برخوردار خواهد شد.