تبعات باز بودن پرونده PMD

در حال حاضر یکی از مسائلی که باعث شده پایان مذاکرات وین اعلام نشود و هنوز هم با اما و اگر‌هایی مواجه است، باز بودن پرونده PMD ایران یعنی پرونده ادعایی آژانس نسبت به فعالیت‌های هسته‌ای ایران است. اگر این پرونده باز بماند، همیشه دست ایران زیر تیغ آژانس باقی می‌ماند. ایران مخالف این نیست که در چارچوب اساسنامه آژانس و براساس مفاد NPT و در چارچوب پادمان (توافق بین ایران و آژانس بین‌‌المللی) عمل کند؛ ایران همه اینها را پذیرفته و براساس آن عمل می‌کند. طی سال‌های گذشته آژانس هیچ وقت مورد مشخصی را ندید که ایران مغایر با این اسناد حرکت کرده باشد با این حال از آنجا که آژانس نگاهی سیاسی دارد، در بعضی از موارد انگشت اتهام را به سوی ایران نشانه گرفته است. این اتهامات یکبار برای همیشه باید پایان یابد. مذاکراتی که در وین در حال انجام است، یک بسته‌ای است که شامل موارد مختلفی است که PMD باید خاتمه یابد. بنابراین ایران معتقد است به طور طبیعی تا زمانی که پرونده PMD ایران باز هست، توافقی صورت نخواهد گرفت. امروز توپ در زمین آژانس است، این آژانس بین‌المللی انرژی اتمی است که باید تصمیم بگیرد که آیا حاضر به انجام این کار هست یا خیر؛ اگر هست توافقنامه وین به زودی امضا خواهد شد اما اگر آژانس در این مسیر همکاری نکند، پرونده برجام در وین بدون اینکه نتیجه مهمی حاصل شود، بسته خواهد شد. امروز در وین همه باید انعطاف نشان دهند. اگر قرار به عدم انعطاف باشد، هیچ توافقی حاصل نخواهد شد. ایران با همه پیشینه تلخی که در ارتباط با همکاری در خصوص برجام شاهد بود، مجدداً حسن نیت خود را نشان داده است اما این حسن نیت توام با واقع‌بینی است یعنی ایران با درس گرفتن از گذشته مسائل حال و آینده را مطرح می‌کند. ایران راجع به تضمین‌های عینی، مختومه شدن پرونده PMD، غنی‌سازی و لغو تحریم‌ها مصر است و از سویی اقداماتی را انجام می‌دهد که دغدغه و نگرانی آژانس، اروپا و آمریکا را برطرف کند. دیپلمات‌های ایران نمی‌توانند با دست خالی به ایران بازگردند و آژانس و اعضای ۵+۱ باید این واقعیت را درک کنند.