معلمان و فرآیند توسعه سیاسی

سیاست یعنی کسب دانش، تجربه و مهارت اداره کردن جامعه. سیاسی‌دان کسی است که مهارت و فنون مدیریت حوزه‌های مختلف جامعه را از طریق احزاب، دانشگاه یا رسانه‌ها کسب می‌کند. مثلا شهروند سیاسی‌دان از عواقب تندروی آگاه است، اصول توسعه را می‌داند و عمل می‌کند، از سیاست‌های فقرزایی و فقرزدایی آگاهی دارد، در مقابل جامعه احساس مسئولیت می‌کند، تفاوت حکمران خوب و بد را می‌فهمد، توانایی نقد آگاهانه وضع مملکت را دارد، از حقوق شهروندی آگاه بوده و پیگیر مطالبات خویش است. (آموزش تنها کلیدی است که برای توانمندسازی اقتصادی و سیاسی باقی می‌ماند). برخی مزایای سیاسی‌دان بودن شهروندان: 1- سیاست انسان‌ها را با جراُت و باشهامت می‌کند ؛ به همین دلیل محافظه‌کاران و دیکتاتورها با فیلتر کردن رسانه‌ها مانع از آگاهی‌های سیاسی در مردم می‌شوند. 2- افراد سیاسی‌دان با اصول و فنون اداره مملکت و مدیریت در حوزه‌های مختلف زندگی آشنا می‌شوند؛ بنابراین فریب نمی‌خورند و تحت تاثیر شعارهای عوام فریبانه قرار نمی‌گیرند. 3- چون دائم در صحنه هستند با مسائل روز جامعه و جهان آشنا می‌شوند و نسبت به محیط زندگی خود آگاه‌اند، لذا استبداد و استعمار را نمی‌پذیرند. 4- مطالبات صنفی خود و جامعه را پیگیری می‌کنند و حقوق محور هستند. برای رسیدن به توسعه پایدار باید مردم را به سیاسی‌دانی تشویق کرد و فعالان سیاسی صالح را مورد حمایت قرار داد. گسترش کمی و کیفی علوم انسانی مدرن به سیاسی‌دان شدن مردم کمک می‌کند. معلمان، اساتید، فعالان سیاسی و مدنی با ایجاد گروه‌ها یا کانال‌های مجازی به فرآیند توسعه سیاسی کمک کنند. شهروند سیاسی‌دان باید بداند: - دموکراسی و معیارهای آن چیست؟- حکمرانی خوب و معیارهای آن چیست؟- لیبرالیسم، سوسیالیسم، مدرنیسم، سکولاریسم و جمهوریت چیست؟- اصول توسعه و معیارهای آن چیست؟- انتخابات آزاد و معیارهای آن چیست؟- مزایا و معایب نظام‌های سیاسی جمهوری یا پارلمانی چیست؟- مافیای سیاسی چیست؟- معیارهای قانون اساسی مترقی چه هستند؟