لزوم بازنگری در امور مختلف کشور

نباید منکر اتفاقات مثبتی که طی 43سال گذشته در کشور و جامعه رخ داده شد. چرا که اتفاقات مثبتی در حوزه‌های مختلف رخ داده که هم باید دیده و هم بیان شود که از مهم‌ترین آنها می‌توان از توسعه همه جانبه نام برد. اما انقلاب ما نیز انقلابی ایده‌آلیستی بوده که در اوج مطرح شده و شعارهایی داده شده که بخش اعظمی از آن شعارها اکنون بر زمین مانده است. یک اهتمام جدی باید صورت گیرد که تکلیف‌مان با این شعار‌ها مشخص شود. در بحث استقلال، آزادی، جمهوری اسلامی باید گفت؛ هنوز برروی بخشی از جمهوریت نظام بحث است که با این حذف افراد و رد صلاحیت‌ها و محدود کردن انتخابات بخشی از انتخابات تحت‌الشعاع قرار دارد. در حوزه استقلال زمانی که می‌گفتیم نه شرقی، نه غربی به معنی نه جنگ با غرب و نه جنگ با شرق بود و بیشتر استقلال کشور مطرح بود. اما در حال حاضر مردم از گرایش به شرق و رفتارهای تحقیرآمیز روسیه ناراحتند. امیدواریم که هرچه سریعتر مشکلات‌مان با غرب حل شود و آن زمان در یک توازن رویکردی کشور به لحاظ رویکردی به استقلال کامل برسد. در بحث آزادی هم محدودیت‌هایی وجود دارد و هر حرفی را به عنوان مساله‌ای امنیتی قلمداد می‌کنند که جنبه‌‌های خوبی نیست. ضمن اینکه باید همه اتفاقات خوب را نیز در نظر گرفت. مثلا اگر جنگ هشت ساله دوران شاه اتفاق می‌افتاد بخش اعظم کشور به دلیل مسئولان بی‌عرضه آن زمان شاید از دست رفته بود. همان‌طور که قبل از آن نیز برخی جاهایی که از آن ایران بود دادند رفت و از ایران جدا شد. اما در جمهوری اسلامی و در این نظام یک وجب از این خاک نرفته است. امید می‌رود این مسائلی که اکنون در سینه مردم است و مطرح می‌شود برطرف گردد. ضمن اینکه با همه این احوال از این حیث دچار مشکلیم و مردم در تنگنا هستند. سیاست‌هایی هم که اتخاذ می‌شود چندان مناسب نیست و آینده امیدوار کننده‌ای را هم پیش روی مردم قرار نمی‌دهد. باید تکلیف خودمان را با حوزه اقتصاد و معیشت مردم روشن کنیم. از یک طرف شعار می‌دهند علیه لیبرالیسم و از طرف دیگر می‌بینیم که کاملا لیبرالیستی عمل می‌کنند. یک جا می‌گویند اقتصاد غرب است و در جایی دیگر گفته می‌شود اقتصاد شرق است و جایی دیگر صحبت از اقتصاد مقاومتی به میان می‌آید. تکلیف باید مشخص شود. به‌رغم همه شعارهایی که داده می‌شود هیچ سرمایه‌گذاری جرات به سرمایه‌گذاری ندارد. امروز حوزه اقتصاد و معیشت مردم پاشنه آشیل کشور شده است و نارضایتی‌های مردم نیز بیشتر در حوزه اقتصاد است. باید بعد از بیش از 4دهه یک بازنگری جدی انجام شود و هر جا اشکال داشتیم برطرف کنیم و هر جا موفقتی داشتیم آنها را پر رنگ‌تر کنیم. لذا در قانون اساسی، اداره کشور، نظام آموزشی و نظام اقتصادی کشور نیاز به یک بازنگری جدی داریم.