وسواس مجموعــــهای از افکار و یا تکانههای ناخواسته، مزاحم و تکراری است. مبتلایان به وسواس اضطرابهای شدیدی را تجربه میکنند. در بیشتر بیماریهای مربوط به روان ردپای ژنتیک دیده میشود، علامتهای ابتلا به وسواس در نوجوانی و یا اوایل دهه ۲۰ آغاز مــیشود. زمانیکه وسواس را ریشهیابی میکنیم در بیشتر موارد حداقل یکی از اعضای خانواده به این بیماری و یا بیماریهای مرتبط مبتلا هستند. بدیهی است چنانچه ژن پیشزمینه در خانواده وجود داشته باشد، در اثر محیط و یا عوامل دیگر ممکن است این بیماری بیشتر و یا حادتر بروز پیدا کند. بروز رفتارهای وسواسگونه در سنین بالا میتواند متخصصان را به بیماریهای ارگانیک و یا فیزیکی بیمار مشکوک کند. تقریبا این انتظار را نداریم که یک زن یا مرد ۵۰ ساله بهطور ناگهانی به وسواس مبتلا شود. افکارتکراری یا مزاحم مثل چککردنهای مدام یا وسواس شستوشو از بارزترین نشانههای رایج ابتلا به وسواس هستند. وسواس میتواند با نشانههای مختلفی بروز کند، برخی بیماران ممکن است فقط مبتلا به وسواسفکری مبتلا باشند بهطور مثال فرد مدام با خود کلنجار میرود که مبادا دیگران از رفتار و یا حرفهای من آزرده شده باشند. البته نکته اینجاست که این موارد باید تفکیک شود و مشغلههای روزمره با نشانههای ابتلا به وسواسفکری اشتباه گرفته نشود. اگر استرسهای ناشی از نگاه و قضاوت دیگران از حد متعارف خارج شود و برای فرد اضطراب ایجاد کند میتواند از نشانههای رفتارهای وسواسگونه باشد. شایعترین نشانههای ابتلا به وسواس، وسواس چککردن و شستوشوست. همچنین نگرانی مدام از احتمال ابتلا به صدمهزدن به دیگران و افکارمزاحم، خطرناک و نگرانکننده میتواند ازنشانههای ابتلا به وسواس باشد. ترس بیش از حد ابتلا به بیماری، چککردن مدام وسایل، ترس از آسیبرساندن به خود یا دیگران و وسواس نظم و یا تقارن اشیا از شایعترین نشانههای اختلال وسواس است. وسواس علاوه بر اینکه بیماری مربوط به روان است میتواند به جسم فرد مبتلا نیز صدمه وارد کند. بهطور مثال در مواردی دیده میشود که که پوست فرد در اثر شستوشوی زیاد دچار آسیب میشود یا افرادی که بهدلیل ابتلا به وسواس نظم و ترتیب و جابهجایی وسایل دچار کمردرد و آسیب به ستون فقرات خود شدهاند. درمان مبتلایان به وسواس معمولا درمانهای توأمان دارویی و رواندرمانی است، ولی باید به این نکته توجه داشت که درمان این بیماری زمانبر و نیاز به صبوری دارد.