در کمیسیون‌های مجلس چه می‌گذرد؟

به نقل از آقای فلاحی، نماینده همدان در مجلس مطلبی راجع به طرح صیانت منتشر شده است که جای بحث دارد. برخی نمایندگان با تفکر سیاسی خاص تا الان تلاش کردند که کار پیش نرود و از 23 نفری که در کمیسیون هستیم، چهار نفر سعی کردند زمان کمسیون را بگیرند و از هر طرف فشار آمده تا کار انجام نشود اما ان‌شاا... به زودی در هفته آینده تصویب می‌شود. وقتی در یک کمسیون 23 نفره حداقل چهار نفر با این طرح که با زندگی 80 میلیون جمعیت سروکار دارد، مخالف باشند جای تامل است. نمی‌دانم این چهار نفر به نفع مردم صحبت می‌کنند یا به زعم آقای نماینده همدان به ضرر مردم. اما اینکه نماینده‌ای دوستان هم کمیسیونی خود را متهم کند که با تفکر سیاسی سعی کرده‌اند زمان کمیسیون را بگیرند، معنای دیگری دارد. مگر قرار نیست مجلس در راس امور باشد؟ اگر نمایندگان نتوانند در داخل مجلس نظر خود را بیان کنند مردم عادی در کجا می‌توانند؟ بقول قرآن که می‌فرماید: بهترین اخبار را بشنوید و احسن‌ترین یا بهترین را انتخاب کنید. بحث این طرح که با زندگی همه مردم بستگی دارد متاسفانه به این شیوه رقم خورده است که این طرح در یک کمیسیون ویژه مورد بررسی نمایندگان مردم قرار بگیرد. دلواپسی مردم این است که تصمیم کمیسیون ویژه منتهی به انسداد فضای مجازی نشود هرچند آقای قالیباف، رئیس مجلس در جلسه کمیسیون ویژه گفته است امروز بحث مربوط به فضای مجازی واقعیت مهمی است. امروز این فضا، فضای واقعی و حقیقی است که زندگی مردم را در ابعاد مختلف و در حوزه‌های مختلف فرهنگی، اجتماعی، علمی، اقتصادی تحت تاثیر قرار داده است به گونه‌ای که شاکله اصلی زندگی مردم وارد حوزه فضای مجازی شده و همه ما باید نسبت به این مهم دقت و توجه لازم را داشته باشیم و به عنوان نماینده مردم این فضا را برای زندگی مناسب‌تر و امن‌تر فراهم کنیم. وی اضافه می‌کند نمایندگان حاضر در کمیسیون‌های مختلف همگی در ابعاد مختلف در حوزه‌های صنایع، فرهنگی، اجتماعی و همه مجموعه‌ها متخصص این حوزه هستند. حال پرسش این است این چهار نفری که نماینده همدان بر آنان خرده گرفته است که سعی کرده‌اند زمان کمیسیون را بگیرند و از هر طرف فشار آوردند تا کار انجام نشود، از چه طیف و از کدام گروه متخصص هستند. معنای فشار چیست؟ کدام کار باید انجام نشود که مورد نقد نماینده همدان قرار گرفته است؟ اگر به گفته آقای قالیباف از متخصصین رشته‌های مختلف در این کمیسیون حضور دارند، کدام متخصص و کدام رشته مورد هجمه نماینده همدان قرار گرفته است؟ درباره طرح صیانت و هجمه‌ای که این روزها در پناه طرح صیانت و فضای مجازی وارد می‌آید، گفته‌ها بسیار و نگفته بی‌نهایت است. امروزه زندگی مردم در فضای مجازی تعریف می‌شود. فضای مجازی شاهراهی است که مانند بزرگراه‌های واقعی که اتومبیل‌ها در آن حرکت می‌کنند؛ کندرو، تندرو و بعضا دست‌انداز دارد. واقعیت شاهراه همین است. آیا باید شاهراه را بست یا مانع از عبور و مرور شد یا موانع را برطرف کرد؟ ماه قبل سفری به اروپا داشتم. مسئله وای‌فای تقریبا در آنجا حل شده است. وارد هر مغازه، اداره، مراکز عمومی که می‌شوید کافی است به بخش وایفای تلفن خود ورود کنید و شماره محلی که در روی سیستم تلفن شما منعکس می‌شود، انگشت اشاره بگذارید به سیستم اینترنت پرسرعت مجانی وصل می‌شوید. دو، سه هفته‌ای که در اروپا بودم و هر هفته حداقل چهار کلاس درس داشتم، به خوبی و بدون ایراد وارد کلاس می‌شدم و دانشجویان جملگی بدون هیچ ایراد و نقصی وارد فضای مجازی کلاس می‌شدند. از طرفی هر مطلب علمی که مورد نظر بود را به راحتی دانلود می‌کردم و هیچ اتفاقی نمی‌افتاد و اینکه فرار به جلو بکنیم و همه سختی‌ها و مسائل را به گردن فضای مجازی بیندازیم و حتی نمایندگان مجلس را به کارشکنی و فشار متهم کنیم و طرح صیانت را به عنوان اهرم فشار فضای مجازی پیش ببریم کمکی به آگاهی، دانش و مهمتر از همه کسب و کار مردم نکرده‌ایم. امروزه اینترنت از نوع پرسرعت آن زندگی مردم را سروسامان می‌دهد. دانشجوی جوانی که به تازگی از هند به ایران آمده بود، تعریف می‌کرد بخشی از هزینه زندگی و تحصیل خود را از اختلاف ساعت هند و کانادا و آمریکا تامین می‌کند. پرسشم این بود این اختلاف ساعت چه ربطی به تامین زندگی شما دانشجوی ایرانی مقیم هند دارد؟ جوابش ساده بود. شرکتی هندی قراردادی با چند شرکت آمریکایی و کانادایی دارد که مواد خام اسناد و مدارک کاری شرکت را در پایان روز مانند حساب و بیلان و گزارش‌ها و مکاتبات را در اختیار این شرکت قرار می‌دهد تا به صورت مجازی در صفحه مجازی شرکت مادر ثبت شود و به نظر مدیرعامل در فردا صبح برسد. این شرکت بخش‌هایی از کار را بین کاربران تقسیم می‌کند و متن خام را که آماده می‌کند را به این شرکت و شرکت مادر ارسال می‌کند و در ازای آن مبلغی به عنوان دستمزد دریافت می‌کند. ساعت‌هایی که مدیران شرکت‌های کانادایی و آمریکایی مشغول استراحت شبانه هستند، ما در هند کار آنان را انجام می‌دهیم. از این مهمتر امروزه صفحاتی مانند اینستاگرام تبدیل به بازار کار مردم شده است یا مثلا واتساپ وسیله‌ای است که با آن خرید و فروش صورت می‌گیرد. خبری که نماینده همدان داده است این ظن را قوی کرده است که ممکن است فضای مجازی بسته شود یا فضا تنگ و تنگ‌تر گردد. کاش مجلس به جای کمیسیون ویژه این طرح را همانند دیگر طرح‌ها به کمیسیون‌های اختصاصی واگذار می‌کرد و نظریات کمیسیون‌ها از اقتصادی، قضائی، فرهنگی، اجتماعی را اخذ و آنگاه در جلسه علنی که از رادیو پخش می‌شود مورد بررسی قرار می‌گرفت و مردم در جریان تصمیم آن بودند. اینکه پشت درهای بسته کمیسیون به گفته نماینده همدان یک گروه چهارنفره بتواند سمت و سوی طرح را نمی‌دانم به نفع یا به ضرر مردم تغییر جهت بدهد در تاریخ مجلس خواهد ماند. تکنولوژی به امر و نهی من و شما توجه نمی‌کند و هر گیر و گرفت را با وسائل خاص خود برطرف می‌کند اما تاریخ و کسانی که دانسته می‌خواهند جلوی حرکت علم را بگیرند و به ضرر مردم قدم بردارند را نخواهد بخشید. بگذارید قانونگذاری به روش و شیوه قانونی خود انجام شود و نه به دستور و فرمان تا چند صباحی دیگر اینترنت به شیوه امروزی از رده خارج می‌شود و کل کره زمین زیر پوشش اینترنت ارزان و فراگیر قرار می‌گیرد که از دست دولت‌ها و مرزهای سیاسی خارج است. بگذارید تا آن روز کار و کسب مردم بر همین روال باشد و مسائل و مصائبی را که امروزه در اجتماع رخ می‌دهد از قبیل قتل دختر اهوازی و یا موارد دیگر را به گردن فضای مجازی نیندازیم. ریشه‌یابی این وقایع مهم است نه پاک کردن صورت مسئله که منتهی به انسداد یا محدودیت اینترنت گردد. زمان را درک کنیم.