مدافعان سلامت، نجیب مقابل بی‌عدالتی!

طبق آخرین اظهارنظر مسئولان، ۲۰۰۰ پرستار از ایران در یک سال گذشته مهاجرت کرده‌اند و کسی به فکر این قشر از جامعه نیست که در دو سال گذشته بیشترین فداکاری، انجام وظیفه و جانفشانی را در دوران پاندومی کرونا، از خود نشان داده‌اند و صدها نفر از آنها به شهادت رسیده‌اند. این در شرایطی است که این روزها که کمیسیون تلفیق بودجه مجلس مشغول ساماندهی نهایی بودجه سال 1401 است، رایزنی‌ها جهت اعمال ردیف فوق‌العاده خاص جهت کارکنان قوه قضائیه ذیل آن جریان دارد. این در حالی است که تاکنون مدافعان سلامت چهار مرتبه در طول سال با برگزاری تجمعات مسالمت آمیز همراه با ادب و بدون توهین، بدون هتک حرمت مسئولان در سراسر کشور و خاصه در مقابل سازمان برنامه و بودجه و وزارت بهداشت فریاد مطالبه‌گری قانونی خود مبنی بر اجرای فوق‌العاده خاص برای خود را بلند کرده‌اند و خبری از این مهم برای آنان نیست. این موج مطالبه‌گری که از دولت قبل شروع شده با دستور پیگیری فوری رئیس‌جمهوری در سالروز بزرگداشت مقام پرستار در آذرماه و همچنین مصوبه لازمه الاجرای ستاد ملی کرونا در دی‌ماه سال‌جاری، جان تازه‌ای به خود گرفت اما دریغ و صد افسوس که هر آنچه تاکنون دیدیم و شنیدیم به تمامی حرف بود و بس و دریغ از یک اقدام عملی که دو صد گفته چون نیم کردار نیست. اجرای فوق‌العاده خاص در حالی برای مدافعان سلامت در دولت و مجلس، گویا خط قرمز تلقی شده و تورم‌زا و ضد اقتصاد و... معرفی می‌شود که همزمان جهت کارکنان قوه قضائیه که طی ماه گذشته با برگزاری تجمعات سراسری تهدید به تعطیلی دادگستری‌ها کرده و شعارهای حاشیه‌دار را به صراحت و راحتی بدون ایجاد مزاحمت مقابل مجلس فریاد می‌زدند، در کمیسیون تلفیق مجلس به انجام رسید. چند روز قبل نیز رتبه بندی معلم‌ها بعد از آن‌ همه تجمعات در مقابل اداره کل‌های آموزش و پرورش در شهرستان‌ها و مراکز استان‌ها همراه با شعارهای حاشیه دار مورد تایید قرار گرفت؛ گویا نجابت‌، ادب و وظیفه شناسی مدافعان سلامت که حاضر نشده‌اند سلامت مردم را بازیچه رسیدن به اهداف خود قرار دهند و با تحصن و دست از کار کشیدن امتیاز فوق‌العاده خاص را کسب کنند‌، از سوی مسئولان امر از شخص وزیر بهداشت گرفته تا سایر مسئولان به‌خصوص معاون اجرایی رئیس‌جمهوری به هیچ انگاشته شده و خود را موظف به تحقق وعده‌ها و دستورات مافوق در این زمینه نمی‌دانند. باید مدافعان سلامت هم شعارهای هنجارشکن سر دهند تا صدای مطالبه گرشان شنیده و فوق‌العاده خاص برایشان اجرایی شود؟ باید تهدید به تحصن و تعطیل کردن مراکز ارائه خدمات در حوزه بهداشت و درمان کنند تا به صورت ضرب الاجلی فوق‌العاده خاصی برایشان مصوب و اجرایی شود؟ راه و روش رسیدن به هدف این است؟ لطفا آقای وزیر بهداشت! پاسخگو باشید که چرا در خصوص برآورده ساختن مطالبات به‌حق و قانونی کادر سلامت در اجرای فوق‌العاده خاص تعلل می‌کنید و هیچ اقدامی را برای افزایش ردیف اعتبار بودجه با توجه به دستور رئیس‌جمهور به کمیسیون تلفیق مجلس به انجام نرسانده‌اید؟ چرا رایزنی با سازمان برنامه و بودجه را در این خصوص به‌خوبی به انجام نرسانده‌اید؟ مگر رئیس‌جمهور محترم نگفتند که «حتی اگر بودجه وزارت بهداشت کفایت نمی‌کند، سازمان برنامه و بودجه اعتبار کافی برای حل مشکل اختصاص دهد»؟. شما در این خصوص چه کرده‌اید؟ چرا روزه سکوت گرفته‌اید؟ چرا جوابگوی فعالان صنفی مدافعان سلامت نیستید؟ از جناب رئیس‌جمهور تقاضا داریم که تیم‌های تخصصی ایشان، بررسی کنند چرا 50 روز دستورصریح‌شان در خصوص تحقق مطالبات مدافعان سلامت روی زمین مانده و مسئولان مربوطه در قبال آن تعلل می‌کنند؟ اینگونه اجازه می‌دهید که در دولت‌شان دستورات روی زمین معطل بماند و در سطح شعار باقی مانده و رها شود؟ نمی‌دانم مسئولان با کدامین وجدان آرام شب‌ها سر بر بالین می‌گذارند و فوق‌العاده خاص را برای بقیه کارکنان دستگاه‌ها (متحصنین و تهدید کنندگان به تعطیلی کار و خدمات) و کارکنان سایر ادارات دولتی که این روزها مثل دو سال گذشته تا کنون در دور کاری به سر می‌برند مقرر می‌کنند ولی برای مدافعان سلامت پس از ۲سال جنگ طاقت فرسا با ویروس منحوس کرونا و هم‌اینک در موج ششم کرونا اُمیکرون که اکثر شهرهای کشور رنگ قرمز به خود گرفته، جان خویش را در دست گرفته و مظلومانه از سلامت مردم حفظ و حراست می‌کنند و روزانه بر تعداد مبتلایان کادر سلامت به‌دلیل وسط میدان خطر بودن افزوده می‌شود و مطالبه این حق قانونی خود را محترمانه درخواست می‌کنند، با پاسکاری در زمین این سازمان و آن مجلس و آن وزارتخانه رفتار می‌کنند. آقایان مسئول؛ به شما که خوب از مجاهدین فی سبیل ا... (بنا به تعبیر رهبری معظم خطاب به مدافعان سلامت) حمایت کردید!. آقایان گوش فرا دهید که «المُلکَ یَبقَی مَعَ الکُفرِ وَ لا یَبقَی مَعَ الظُّلمِ.» از این رو فوق‌العاده خاص را برای مدافعان سلامت نیز مقرر کنید تا خشم فروخورده آنان مهار شود یا دست از مهاجرت‌ بردارند.