«اُمیکرونِ» PCR گریز

واریانت اُمیکرون براساس جهش بر روی اسپایک یا ژن S ویروس است. بنابراین تست‌های PCR‌هایی که بر اساس ژن N هستند و قبلا برای واریانت‌های دیگر کاربرد داشتند، اکنون در اُمیکرون زیاد جواب نمی‌دهند. در عین حال واریانت اُمیکرون هم مقداری PCR گریز است. بنابراین باید از تست‌های جدیدتری که بتواند واریانت‌ها را براساس جهش S تشخیص بدهد، استفاده کرد. البته خوشبختانه در کشور ما این کیت‌ها آماده شده و می‌توان از آنها استفاده کرد، منتها باید سریعا از آنها استفاده شود. یکی از مشکلاتی که درباره اُمیکرون داریم و خیلی مرا نگران می‌کند، بحث زمان است. با فرمول‌های معمول اداری نمی‌توان آن را کنترل کرد. به این صورت که بگوییم پنج‌شنبه و جمعه تعطیل است و شنبه موارد را بررسی کنیم، با این شیوه نمی‌توان با این اپیدمی مقابله کرد. باید توجه کرد که بیماری با سویه اُمیکرون به‌سرعت در حال گسترش است؛ به‌طوری‌که به‌صورت متوسط موارد ابتلا به‌صورت هفتگی سه تا پنج برابر می‌شوند. میزان تست‌های تشخیصی‌مان هم در کشور باید افزایش یابد، در عین حال باید از تست‌های مناسب اُمیکرون استفاده کنیم که منفی‌های کاذبی که وجود دارد، به حداقل برساند. مهم این نیست که فقط یک بیمار را شناسایی کنیم، بلکه مهم این است که در جای‌جای کشور خوشه‌های ابتلا را تشخیص دهیم. این هم ممکن است تا چند روز آینده یا نهایتا یکی دو هفته آینده ارزش داشته باشد و بعداز آن ارزشش را از دست می‌دهد. حتی اگر همین حالا هم کنترل و مدیریت را آغاز کنیم باز طی دو تا چهار هفته آینده افزایش بستری و مرگ‌ومیر را خواهیم دید، مطمئنا طی دو تا چهار هفته آینده فراوانی بستری و مرگ ناشی از اُمیکرون در کشور افزایش می‌یابد. بنابراین باید حتما آمادگی کافی داشته باشیم. با این حال شدت و ضعف آن تفاوت دارد. اگر خوب کنترل کنیم می‌توانیم این افزایش را کمرنگ‌تر کنیم و ارتفاع قله اپیدمی را کاهش دهیم. هنوز برای اقدام دیرنشده، اما نیاز به اقدام سریع وجود دارد.