مرجعی ملجأ

سحرگاه دیروز مطلع شدیم حضرت آیت‌ا... العظمی لطف ا... صافی گلپایگانی به ملکوت اعلی پیوست، رحمت و رضوان خداوند بر این مرد بزرگ باد. تا آنجا که من این بزرگوار را شناخته‌ام انصافا با مسماترین اسم را برایش انتخاب کرده‌اند. هم مظهر لطف خدا بود و هم قلبی صاف و زلال داشت. گرچه کمتر توفیق مصاحبت و درک محضر این بزرگور نصیب و روزی من شده بود ولی همواره از اسفند سال 1358 که از سوی حضرت امام به عنوان عضو فقهای شورای نگهبان انتخاب شدند، یعنی ابتدای زمانی که ایشان را شناخته‌ام، جز اخلاص و عمل بر طبق وظیفه شرعی از ایشان ندیده و همیشه برایشان احترام قائل بوده‌ام. ثبات قدم و ایستادگی بر مواضع از ویژگی‌های این بزرگوار بوده و در طول این سال‌های پرتلاطم بعد از پیروزی انقلاب اسلامی و خصوصا دو دهه اخیر، ملجأ و پناه بسیاری از بی‌پناهان بود. فراموش نمی‌کنم خرداد سال 1389 هنگام برگزاری مراسم بزرگداشت سالگرد ارتحال حضرت امام، جمعی ناگاه و فریب خورده به پشتوانه و همراهی برخی از مقامات ارشد سیاسی حاکم بر کشور و جمعی از نیروهای امنیتی، در حرم حضرت امام و در مقابل چشمان رهبر معظم انقلاب به یادگار حضرت امام جناب آیه ا... حاج سید حسن خمینی جسارت کرده و اجازه ندادند ایشان سخنرانی خود را انجام دهد.این حرکت به قدری وقیحانه و زشت بود که مقام معظم رهبری را واداشت بلافاصله در همان جایگاه و در محضر همان افراد به دلجویی از یادگار حضرت امام پرداخته و ایشان را مورد لطف و محبت خود قرار دهند. بعد از این واقعه، آیت ا... العظمی صافی گلپایگانی نیز ه‌‌رغم کبر سن، در منزل حاج سید حسن آقا حضور یافته و از ایشان دلجویی کردند که این دیدار با حضور حجج اسلام والمسلمین سیدیاسر و سیدعلی خمینی به انجام رسید. متعاقب آن مسئولان دفتر نمایندگی قم موسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی، سلسله ملاقات‌هایی با مراجع عظام تقلید و علمای اعلام قم داشتند که ظاهرا اولین آن با مرحوم آیه ا... العظمی صافی بود. این دیدار که در فضایی بسیار صمیمی و دوستانه در اتاقی کوچک در محل دفتر ایشان برگزار شد. به قدری به دلم نشست که حلاوت آن دیدار هنوز از خاطرم محو نشده است. ایشان در حالی که بیش از نود سال سن داشته با لباس و چهره‌ای آراسته و خندان، ما را به حضور پذیرفته و پس از گوش دادن به سخنان جناب حجت‌الاسلام و المسلمین سیدحبیب ا... موسوی، رئیس وقت موسسه قم، سخنان شیوایی با حافظه بسیار قوی، از دوران کودکی خود و آشنایی و رفاقت پدرشان با حضرت امام بیان داشته و اشعاری از پدرشان را قرائت کردند. نکته جالب توجه برای اینجانب، فعالیت، سرحالی، سرزندگی و کنترل بالای ایشان بر عملکرد اعضای دفتر خود در آن سن و سال بود. در آن لحظاتی که در محضر ایشان نشسته بودیم، آن مرحوم با کسب اجازه از جمع حاضر، متن نوشته تایپ شده خود را که باید منتشر می‌شد، گرفته و خیلی سریع و با دقت تمام، کلمه به کلمه خوانده و غلط گیری کرده و تحویل آورنده دادند. آن مرحوم در کنار رسیدگی به امور مرجعیت، نویسنده‌ای پرکار و بروز بوده و تا این اواخر به صورت مرتب در روزنامه‌های کثیر الانتشار مقاله نوشته به گونه‌ای که برخی ایشان را عضو هیات تحریریه روزنامه برمی‌شمردند. بروز بودن و استقلال رأی از شاخصه‌های آن مرحوم بود که موضع گیری صریح و شاخص اخیر ایشان در خصوص مواضع نابخردانه برخی از مسئولان سیاسی کشور در برهم زدن روابط سیاسی کشور با سایر دولت‌ها که منجر به بروز مشکلات عدیده‌ای برای مردم شده است از بارزترین این مواضع بود، امری که از سوی برخی از جاهلان و ناآگاهان به اصطلاح سوپر انقلابی قابل تحمل نبود و منجر به جسارت و اهانت به ایشان گردید. از خداوند متعال برای این انسان خدوم و مخلص بالاترین اجر و پاداش و همنشینی با انبیاء و اولیاء را مسئلت داریم.