2 تیم استقلال و پرسپولیس از لیگقهرمانان آسیا بهدلیل عدم دریافت مجوز حرفهای حذف شدند. این اتفاق کاملا قابل پیشبینی بود و ما نباید از خودمان الان بپرسیم که چرا دو تیم مجوز حرفهای نگرفتند و سوال اصلی اینجاست که سالهای قبل چطور این مجوز را دریافت میکردند. بدونشک مشکلات حال حاضر دو باشگاه و فوتبال ایران سالهای قبل هم وجود داشت ولی سختگیری امسال AFC بیشتر بود و دیگر کوتاه نیامد تا دو تیم نتوانند اینبار از این مرحله عبور کنند. به عقیده من با این شرایط سال بعد هم این مجوز کسب نمیشود چرا که اشکالاتی بنیادین وجود دارد و به این راحتیها قابل رفع نیست. مشکل اصلی در حال حاضر دولتیبودن دو باشگاه است و سایر مسائل و مشکلات را هم اگر نگاه کنید ریشهاش همین مشکل دولتیبودن است و از طرفی خصوصیسازی هم در ایران برای این دو باشگاه هرگز انجام نخواهد شد. شما نگاه کنید سرنوشت سایر تیمهای خصوصی را این روزها میبینید. سرنوشت تراکتور و شهرخودرو جلوی چشممان است و برای همین فکر میکنم استقلال و پرسپولیس هرگز خصوصی نخواهند شد. فوتبال درآمدهای مشخصی دارد و یک ورزش پرهزینه است ولی اکثر راههای درآمدزایی در ایران اجرایی
نمیشود و برای همین اگر کسی بخواهد وارد عرصه تیمداری شود فقط هزینههای بدون بازگشت روی دوشش است و کدام آدم عاقلی دست به این کار میزند؟ اگر هم کسی نادانسته وارد شود طبق نمونههای مشابه بعد از چند سال کم میآورد و کنار میکشد. همانطور که گفتم بخش خصوصی در فوتبال ایران جواب نمیدهد و پیش از دو مجموعه تراکتور و شهرخودرو، باشگاههای دیگری هم بودند که از خصوصیسازی عاقبت بهخیر نشدند. ممکن است افرادی بهدنبال رانت باشند و به این عرصه ورود کنند ولی کسی با سرمایه شخصی نمیآید در این فوتبال بدون درآمد هزینه کند. بهنظر من وضعیت تراکتور و شهرخودرو که خصوصیسازی آنها پیشدرآمدی برای خصوصیسازی استقلال و پرسپولیس بود، حالا که با شکست مواجه شده راه خصوصیسازی دو تیم را مسدود کرده است. اگر این باشگاهها تجربه موفقی بودند میشد امیدوار بود که با رفع یکسری موانع به سمت خصوصیسازی سرخابیها برویم ولی در این شرایط شدنی نیست. در خصوص حضور بانوان در ورزشگاهها فوتبال ما متاسفانه سالهاست بهجای رفع مشکلات این چنینی بهدنبال وقت خریدن و عقبانداختن کاری است که ملزم به اجرای آن است و دیر یا زود باید با آن مواجه شود.