خوددرمانی اعتیاد ممنوع!

در فرآیند درمان اعتیاد شاهد هستیم که بسیاری از افرادی که مدت‌ها مصرف ماده‌ای را تجربه می‌کردند هنگامی‌که برای درمان می‌آیند از آن طرف بام می‌افتند یعنی احساس می‌کنند حتی نباید دارویی بخورند و این احساس آنقدر شدید می‌شود که خودسرانه تصمیم می‌گیرند بدون هماهنگی با پزشک و درمانگر خود، دارو را کم یا حتی داروی خود را قطع کنند. افراد در درمان اعتیاد به توصیه اطرافیان که اغلب مادر و همسر فرد است، گوش می‌دهند. اطرافیان به او می‌گویند که «این داروها شیمیایی و مضر است و نباید آنها را مصرف کنی» و افراد چون خیلی انگیزه و عجله دارند که زودتر مرحله درمان‌ تمام شود این کار را می‌کنند. قطع وابستگی به دارو جزو اهداف تیم درمان است اما نه در شروع درمان، همین افراد اگر برای درمان کرونا اقدام کنند هیچگاه خودسرانه داروی خود را تغییر نمی‌دهند و این اقدام را برای بیماری‌های جسمی انجام نمی‌دهند. اما متاسفانه خوددرمانی در درمان اعتیاد به دفعات مشاهده می‌شود. افراد هنگامی‌که به مرکز درمانی اعتماد می‌کنند باید صفر تا صد درمان را به تیم درمان بسپارند، اینکه دارو چه زمانی شروع و چه زمانی قطع شود و چه زمانی مقدار آن کم یا زیاد شود، همه مسئولیت آن با پزشک است و در کنار پزشک، روانشناسی مداخلات غیردارویی را انجام می‌دهد و کمک می‌کند که فرد در مرحله فیزیکی درمان بتواند با درنظرگرفتن شرایطی که پزشک تعیین کرده است، راحت‌تر این مسیر را طی کند. گرچه تجویز و تعیین دارو با پزشک است اما اغلب افراد هنگامی‌که خودسرانه به تغییر «دز» دارو دست می‌زنند با یک روانشناس صحبت کنند و روانشناس آنها را قانع کند و باورهای غلط خود را اصلاح کند که به هیچ‌وجه نباید هیچ فردی غیر از پزشک مسئول تعیین دارو باشد. نسخه یکسانی برای درمان همه افراد وجود ندارد، گاهی افراد برای قطع یا تغییر دز دارو بهانه‌هایی می‌آورند از آن جمله اینکه «مادر یا همسرم دوست ندارد من دارو مصرف کنم یا پسرخاله‌ام رفت دکتر و مقدار داروی مصرفی او کمتر از من است.» اما باید در نظر داشت درمان هیچ 2 فردی مانند هم نیست و پزشک بسته به اینکه مدت زمان مصرف چقدر بوده است، ویژگی‌های فردی، سن و عوامل دیگر، دارو را تجویز می‌کند. بنابراین هیچ لزومی ندارد چون داروی من شبیه به داروی فرد دیگری نیست، خودم بیایم و به تشخیص خودم دز دارو را تغییر دهم و در یک امر پزشکی دخالت کنم. تجویز دارو صرفا با پزشک درمانگر است و کسانی که خودسرانه در میزان دز دارو دخل و تصرف می‌کنند باید حتما در این مورد در جلسه روان‌درمانی با روانشناس صحبت کنند و روانشناس و پزشک با همکاری یکدیگر، فرد را قانع می‌کنند که مقدار دارو را خودسرانه تغییر ندهد.