رو بـــه رو

امین تارخ:

وعده‌های کلاس‌های بازیگری ساده‌انگاری است

بازیگر تئاتر، سینما با انتقاد از موسسه‌های آموزش بازیگری بیان کرد: برخی از آنها مدعی می‌شوند که با دوره‌های کوتاه‌مدت شرکت‌کننده را وارد کار حرفه‌ای می‌کنند که ساده‌انگاری است. امین تارخ مهمان برنامه «پرانتزباز» رادیو نمایش به تهیه‌کنندگی و سردبیری مارال دوستی بود و صحبت‌هایی را در رابطه با آموزش بازیگری بیان کرد. تارخ در ابتدای این گفت‌وگو با اشاره به ضروت آموزش بازیگری اظهارکرد: اینکه اصولا این هنر نیازمند آموزش است یا خیر که جوابش مثبت و بسیار روشن است. هنر بازیگری مثل هر هنر دیگری هم برخوردار از علم و هم برخوردار از هنر و خلاقیت است؛ بنابراین طبیعی است که نیازمند آموختن و آموزش است. وی ادامه داد: اگر این نیاز نبود و اگر که این نیاز خودش را به‌درستی به اثبات نرسانده بود بی‌تردید در سال ۱۹۷۵ مثلا در یک جامعه‌ای مثل آمریکا یا فرانسه در حدود ۷۰ یا ۸۰ دانشگاه و دانشکده در این حوزه فعالیت نداشت. اینها را اضافه کنید به بسیاری از آموزشگاه‌های آزاد بازیگری و کالج‌های بازیگری که اصولا در زمینه‌ آموزش بازیگری صاحب سبک و صاحب‌نظر هستند. این بازیگر سینما و تلویزیون بیان کرد: در مملکت ما هم آموزش بازیگری به شکل دانشگاهی و آکادمیک بوده‌ است. در سه دهه‌ گذشته علی‌الاصول این نظریه اثبات شد که آموزش بازیگری در زمره‌ نیازهای اولیه‌ هنر سینما و هنر تئاتر است اما بدون اینکه قصد و نظری راجع به سیاست کلی وزارت ارشاد و یا مسئولان فرهنگی داشته باشیم و بدون اینکه از همکاران خودمان شکایتی داشته باشیم، احساس می‌کنم که شاید در یکدهه‌ گذشته یا نزدیک به دهه‌ گذشته یک مقداری سهل‌انگاری شد و حساسیت‌های لازم نشان داده نشد. بازیگر سریال «آقازاده» و «اغما» با انتقاد از برخی موسسات آموزش بازیگری اظهارکرد: من بدون ذکر نام عرض می‌کنم که موسسات آموزشی‌‌ای هستند که برنامه‌ آکادمیک منظم، فکر شده و حساب شده‌ای ندارند و به هر حال مدعی این هستند که حتی دوره‌های کوتاه مدت چهار روزه و دوره‌های کوتاه‌مدت یک هفته‌ای دارند و گاه پیشنهاد می‌کنند که ما دوستان را بعد از چند روز یا چند ماه آموزش راهی عرصه‌های حرفه‌ای می‌کنیم که به‌نظرم قدری زیاده‌گویی، ساده‌انگاری و سهل‌انگاری است.

نظارت نهادها

وی درباره نظارت نهادها روی این آموزشگاه‌ها تصریح کرد: البته طبیعی است که وزارت ارشاد نظارت‌های خودش را دارد ولی هستند بسیاری که به هر حال این را تبدیل به یک وسیله‌ پول‌سازی کنند و موفق هم نبوده، نیستند و نخواهند بود چون این مقوله نیاز به برخورداری از یک علم دارد و بایدی شناسایی شود که چه مواد درسی در زمینه‌ آموزش بازیگری مهم است. بازیگر «معصومیت از دست رفته» در ادامه با طرح چند پرسش گفت: آیا تقویت حس در آن‌ نهادی که مدعی آموزش بازیگری است شناسایی شده‌ است؟ آیا تحلیلی برای تخیل و تمرکز دارد؟ آیا راجع به صدا، بیان و پرورش این ۲ مقوله برنامه‌ریزی کرده‌است؟ استادی که توان این آموزش را داشته باشد در اختیار دارد؟ و یا اصولا پایه‌ بازیگری را که با بداهه‌سازی در آموزش بازیگری وجود دارد شناسایی کرده و برای آن تدارکی دیده‌اند؟ آیا برای سینما و بازیگری جلوی دوربین و بسیاری از واحدهای درسی که موضوعیت و مشروعیت دارد و برای هنرجوی بازیگری لازم و ضروری است تدارک دیده شده‌ است؟ چگونه می‌شود این همه مواد درسی را در مدت چهار روز تدریس کرد؟ وی در پایان درباره وعده‌های این موسسه‌ها بیان کرد: من سراغ دارم دوستانی را که قول و وعده و وعید حضور در یک کلاس چهار روزه می‌دهند و یا وعده و وعید می‌دهند و یک آموزش کوتاه‌مدت یک هفته‌ای تحت عنوان برگزاری ورکشاپ‌ها دارند که اینها می‌تواند کمک‌کننده باشد اما همه چیز را تشکیل نمی‌دهد.