با از کجا آورده‌ای؟ سراغِ ثروتمندان برویم

یک نماینده مجلس در خصوص تناسب رویکردِ افزایش مالیات با حال کلی اقتصاد و حال معیشتی مردم اظهار داشت: در حال حاضر ثروتمندان مالیات نمی‌دهند، به همین خاطر نرخ تورم بالا رفته است. اساسا کنترل تورم، به معنای کاهش قدرت خرید است. کاهش قدرت خرید یعنی کاهش تقاضا درحالیکه ۶۳ درصد تقاضا در دست ۳ دهک بالای درآمدی است. علیرضا محجوب گفت: بنابراین اگر تقاضای ایجاد شده توسط این سه دهک، کنترل شود، تورم هم کنترل می‌شود؛ یعنی اینکه نیازی به کاهش سطح قدرت خرید مردم وجود ندارد. از طرفی، دولت به کنترل تقاضای ۱۰۰ درصد مردم نیاز ندارد؛ بلکه کافی است همین ۳۰ درصدی که ۶۳ درصد تقاضا را به وجود آوردند، کنترل شوند و از آنها مالیات دریافت شود. وی افزود: اگر دولت و مجلس می‌خواهند انقلابی عمل کنند، بسم‌ا... ! امسال این ۳ دهک را شناسایی کنند و در خدمتشان باشند. اگر هم اینها به خارج از کشور سفر می‌کنند، از خروجشان جلوگیری کنند. الان گویا یک عده فکر می‌کنند که ما در یک «اقتصاد بین‌المللی» زندگی می‌کنیم! بارها گفته‌ایم که انقلاب اسلامی به این معنی بوده که ما از قطار بین‌المللی پیاده شدیم و قطارِ «ایران اسلامی» را سوار شدیم. عده‌ای می‌گویند ما انقلابی هستیم ولی می‌خواهیم در قطار بین‌المللی بنشینیم، آنها پول بلیت و جای گرم و نرمی که برای خود پیدا کرده‌اند را هم نمی‌پردازند؛ حتی مدعی هستند که از پیش، گفته‌ایم که برای سوار شدن اطلاع‌رسانی کرده‌ایم. دبیر کل خانه کارگر بیان کرد: زمانی که بحثِ تعادل در اقتصاد مطرح می‌شود، ذهن به این سمت می‌رود که باید ثروتی خلق شود که ما به ازای آن دولت‌ها مالیات بستانند و هزینه‌های مخارج کشور را تامین کنند، اما اقتصاددان‌ها می‌گویند که نرخ تشکیل سرمایه در ایران منفی است و اقتصاد ایران قدرت خلق ثروت را از دست داده است. با چنین منطقی دولت واقعا می‌تواند درآمدهای مالیاتی‌اش را افزایش دهد؟ اتفاقا سرمایه برای تثبیت شدن با نرخ‌های سود پایین‌تر، توان مراجعه به تولید را دارد اما این ۶۳ درصد تقاضا از این راه پرهیز می‌کند؛ به این بهانه که تورم بالا رفته و گردش سرمایه در منابع مرتبط با تولید، به صرفه نیست؛ درحالیکه اگر چنین توجیهی را دست و پا نمی‌کردند و به جای این حرف‌ها سهم‌شان از تقاضایی که برای کالاهای لوکس، مسکن و… ایجاد کرده‌اند را پرداخت می‌کردند، تعادل به اقتصاد بازمی‌گشت؛ البته که دریافت مالیات از نیروی کار و حقوق‌بگیر حاصلی برای اقتصاد ندارد. در این کشور، عده زیادی مهمان «کیسه فقرا» هستند. محجوب ادامه داد: ثروتمندان از کیسه فقرا خرید ارزان می‌کنند. ثروتمندان از کیسه فقرا به خارج از کشور می‌روند. منظورم از کیسه فقرا، تورم است. تورم یعنی جشن اغنیاء. اساسا هر بودجه‌ای که برای کنترل تقاضا برنامه داشته باشد، را می‌توان قدمی رو به جلو دانست؛ البته امیدواریم که این بودجه با متمم اصلاح نشود. نماینده ادوار مجلس عنوان گرد: اگر روی این میزان مالیات اصرار می‌کنند، تا آخر هم بر روی آن پافشاری کنند اما مالیات را نمی‌توان از فقرا دریافت کرد. مالیات فقرا باید متوجه ثروتمندان شود. ثروتمندان نمی‌توانند در جای خوب قطار بنشیند و حتی پول آن را هم ندهند. زمانی هم که از آنها مالیات خواستند طوری برخورد کنند که انگار با همین سهم ناچیز از مالیات هم به کشور صدقه می‌دهند. اموال ثروتمندی را که مالیات نمی‌دهد، باید مصادره و او را زندانی کرد. عمل انقلابی کنید و هرکس که از پیش از انقلاب تا امروز مالیات نداده را شناسایی و سهمش را وصول کنید. در این شرایط، عمل انقلابی یعنی دریافت مالیات. این کار را انجام دهید و ببینید که تورم چه اندازه کوچک می‌شود؛ البته ما ارتباط بین قیمت ارز و تورم را کتمان نمی‌کنیم، اما نرخ ارز به واسطه تورم رشد می‌کند. از طرفی، ممکن است که همین میزان ارز هم برای کشور زیاد باشد. نباید فراموش کرد که ثروتمندان، پس از انقلاب، ۱۰ درصد، ثروتمندتر شده‌اند. به همین دلیل باید با «از کجا آورده‌ای؟» سراغ آن‌ها برویم. اگر با مالیات در ایجاد ثروت تعادل ایجاد کنیم، «ضریب جینی» به عنوان شاخصِ بیانگر شکاف طبقاتی، در این وضعیت وحشتناک قرار نمی‌گرفت.