روایت مینیمالیستی «قصه ظهر جمعه»

کارگردان نمایش «قصه ظهرجمعه» با اشاره به ویژگی‌های نمایش درباره رویکرد جدیدی که برای اجرای اثر انتخاب کرده است، توضیحاتی ارائه داد. راحله شمس‌آبادی که از ۳۰ آذرماه اجرای خود را در تماشاخانه سپند آغاز کرده است درباره رویکردی که به متن نمایش داشته است، گفت: «قصه ظهرجمعه» نوشته محمد مساوات است که پیش از این هم توسط خود نویسنده و هم نسیم ادبی روی صحنه رفته است. ویژگی هر ۲ این اجراها استفاده ار فضاسازی به‌شدت رئالیستی بود اما تفاوت نمایش ما با ۲ اجرای قبلی این است که با وجود اجرای رئالیستی بازیگران اما طراحی صحنه به‌صورت مینمیالیستی انجام شده است و حتی لحظات کوتاهی بازی‌ها و فضاهای سوررئال هم در نمایش داریم. وی درباره انتخاب این شیوه برای اجرا توضیح داد: دلیل انتخاب طراحی صحنه مینیمال برای نمایش این بود که قصد داشتیم زیرمتن اثر را بیشتر برای مخاطبان نمایان کنیم. تلاش شده مفهوم کلی کار که به از هم پاشیده‌شدن یک خانواده به‌دلیل مسائل اقتصادی و طمع آدم‌ها می‌پردازد در طراحی صحنه نیز نمود داشته باشد. این کارگردان تئاتر یادآور شد: البته در طراحی لباس و گریم نمایش جزئیات رعایت شده و نشان‌دهنده فضای دهه ۶۰ است. یکی دیگر از دلائلی که این نوع فضاسازی برای اجرا انتخاب شده این است که اگر ما نمایش را رئالیستی کار می‌کردیم مخاطب تنها درگیر فضای نوستالژیک اثر می‌شد و نمی‌توانستیم مفاهیم مستتر در متن را به‌درستی انتقال دهیم. شمس‌آبادی ادامه داد: درست است که ۲ اجرای قبلی در فضاسازی بسیار موفق بودند اما تلاش من این بوده که تماشاگر صرفا غرق خاطره بازی با فضای دهه ۶۰ نشود و به اتفاقی که برای این خانواده می‌افتد توجه بیشتری داشته باشد؛ اتفاقی که همین الان و با شرایط پیش‌آمده برای مردم براثر درگیری با کرونا نیز در جامعه رخ می‌دهد. خیلی بهتر بود که نمایش رئالیستی اجرا کنیم چون هم در هزینه‌ها صرفه‌جویی می‌شد و هم اینکه دست من به‌عنوان کارگردان برای اینکه به بازیگران میزانسن بدهم بازتر بود در حالی‌که در این شیوه کار ما سخت‌تر شده چون با حذف‌هایی که صورت گرفته انتقال مفاهیم به مخاطبان مشکل‌تر است. وی بیان کرد: من پیش از این «قصه ظهرجمعه» را با گروهی دیگر از بازیگران اجرا کرده بودم و به‌دلیل استقبالی که از کار شد تصمیم گرفتم نمایش را برای اجرای عمومی نیز آماده کنم.