علائم ناشی از ضربه با دیسک متفاوت است اما یک دیسک کوچک میتواند پیشزمینهای برای اسپاسم عضلانی باشد. این اسپاسمها و بیماریهای دژنراتیو(فرسایشی تخریبی) کمری در سنین کمتر از 50 سال نیاز به بررسی بیش از یک M.R.I ندارد. اگر درد در حال کاهش باشد ورزش به فرد کمک میکند تا به زندگی عادی بازگردد. یک اصل مهم در این بین وجود دارد و آن این است که محدودیتی برای این بیماران وجود ندارد. هرچه این بیماران زودتر به زندگی عادی بازگردند احتمال بهبودی وی بیشتر خواهد بود. در خصوص بیماریهای سیاتیک و دیسک کمر، این دو از هم جدا نیستند. دیسک کمر پس از آزردگی مسیری از یک بیرونزدگی عادی تا زمانیکه دیسک پاره میشود را طی میکند. وقتی دیسک پاره میشود و روی عصب فشار میآورد درد آن اصطلاحا سیاتیکا نامیده میشود. درد دیسک کمر و سیاتیکا در فردی که درد تیرکشنده در اندام خود دارد، وجود دارد و قابل افتراق نیست. اگر دردکمر در طیف سنی 20 تا 50 سال بهصورت مستمر و دائمی باشد حتما نیازمند بررسی است اما دردهایی که صرفا شب اتفاق میافتد و روز برطرف میشود معمولا مکانیکال هستند و موضوع مهمی نیست. کاهش وزن و رعایت اصول بهداشت ستون فقرات حتما
به رفع درد کمک میکند. درباره افرادی که برای مدت طولانی دردکمر دارند و مسکّن مصرف میکنند، اگر بیش از 6 ماه از خوردن مسکّن بگذرد و بیرونزدگی دیسک واضح و علامتدار باشد حتما باید درمان شود. درمان این افراد میتواند ساده همراه با تزریق یا جراحی باشد. درخصوص افرادی که کمردرد دارند اما M.R.I در آنها موردی مشاهده نشده، این افراد دردهای مکانیکی دارند. اگر این درد ثابت باشد باید بررسی بیشتری بهجز M.R.I انجام شود. درد و سوزش بین 2 کتف و سرشانه در مشاغلی مثل آرایشگری و دندانپزشکی بهویژه اگر کمی قوز داشته باشند؛ وجود دارد. این افراد باید در حیــن کار حالت بدنی خود را تغیـــیر داده و ورزشهای اصلاحی را انجام دهند.