پرکاری در داخل، کم کاری در لغو تحریمها
ادامه از صفحه اول /
در اجرای فلان طرح فاضلاب یا بهمان منطقه کشاورزی البته درست است ولی همان کارخانه درهروضعیتی که باشد با مشکلات بزرگتری بهنام نرخ جهنده دلاروسقوط ارزش پول ملی وسختی مراودات بین المللی روبهرواست، طرحهای شهری بطورکلی اعتبارونقدینگی لازم دارندومشکل اصلی و اساسی کشاورزی خشک سالی وکمبودآب است.روشن است که مشکلات موردی را باید مسئولان محلی برطرف کنند و وظیفه دولت حل مشکلات اساسی وکلی است. دولت آقای روحانی تقریبا همه تخم مرغهای خود را در سبد لغوتحریمها قرارداده بود ولی حالا گویی تحریمها یک موضوع حاشیهای هستند و117 روزلازم بود تا استارت مذاکرات زده شودو خدا میداند با پیش شرطهایی که ایران گذاشته است (ازجمله تضمین آمریکا برای عدم بازگشت تحریمها )در صورت موفق بودن مذاکرات، اقتصاد ایران کی از محاصره خارج خواهد شد؟ درواقع علاوه بر دهها مشکلی که کشوربا آن روبهروست خنثی شدن سیاستهای درست وبازگشت یا بیاعتنایی به آنها ازسوی دولتهای جدید خود یک مشکل مستقل وهزینهزاست که مردم باید تاوان آن راپس بدهند. حالا مشخص نیست که دولت آقای رئیسی باچندین دوره مذاکرات وین که توسط دولت قبل انجام شده بود و به قول آقای روحانی
فقط یک امضا نیاز داشت، چگونه مواجه میشود وکی مشکلات عظیم اقتصادی ناشی ازتحریمهابرطرف میشوند؟کم توجهی به لغو تحریمها وتلاش برای خنثی کردن کامل اثرتحریمها حتی اگرشدنی باشد یک سیاست درست اما مقطعی است. کدام کشوررا سراغ داریم که همیشه تحریم بوده است وتوانسته اقتصادی پررونق داشته باشد ومردم خود را درکوران مشکلات معیشتی غوطه ور نسازد؟حتی کره شمالی که طعم قحطی رامی چشد تلاش کرد تا ازدایره تحریمها بیرون بیاید. مسلما اصل برعدم وجود تحریمهاست وتلاشها وسیاستها باید بررفع این ظلم بزرگ متمرکزشود. بیماری که یک نارسایی دارد ودرد میکشد باید درمان شود واقدامات جانبی برای کم کردن درد فقط مسکن است ودرمان محسوب نمیشود.
