حلقه مفقوده دولت

دولت در آزمون سختی قرار گرفته و قاعدتا می‌خواهد بدون اتکاء به نفت و صادرات و با وجود تحریم‌ها و با وجود اینکه دورنمای مذاکرات روشن نیست در داخل تحولی ایجاد کند. دولت اگر می‌خواهد در راستای این مساله حرکت کند باید کشور را از وابستگی به دلار رهایی بخشد. به نظر می‌رسد که حلقه مفقوده‌ای وجود دارد و آن حلقه این است که آقای رئیسی باید بگوید که چگونه می‌خواهد با اتکاء به داخل این مساله را حل کند. به نظر می‌آید در کنار این مساله که باید یک پیوست توجیه افکار عمومی داشته باشد، بایستی به نحوی عمل کرد که درصدد موفقیت بالایی هم داشته باشد. در حالی که اگر از مردم پرسیده شود مردم آن را موردی و شکننده می‌دانند. این نشان می‌دهد که این رویکرد دولت پیوست توجیه افکار عمومی ندارد. در حوزه کالاهای خانگی و سایر محصولاتی که مردم به آنها نیار دارند نیز همین‌طور است. در نتیجه دولت در اولین فرصت به اطلاع مردم برساند که با چه سازوکاری قرار است در داخل تحول ایجاد کند. اینگونه نیست که در یک اتاق در بسته نشسته و تصمیم بگیرند و مردم هم اطلاعی نداشته باشند. ما در قضیه بنزین شاهد بودیم که دولت و سایر قوا در اتاق در بسته تصمیم گرفتند و چه اتفاقاتی بر سر قیمت بنزین افتاد. باید اذعان داشت که جای سخنگوی دولت بسیار خالی است و سخنگوی دولت باید هفته‌ای یک تا دوبار در جمع اصحاب رسانه حاضر شود و همین حرف‌ها را به مردم بزند. در حال حاضر شایعه افزایش قیمت بنزین و سایر حامل‌های انرژی مطرح است. یک نفر باید صحت یا کذب این موضوع را مطرح کند و فردا یک دفعه اعلام نکنند که حامل‌های انرژی بدون اطلاع مردم افزایش یافت. این در حالی است که اکنون همه این شایعه را شنیده‌اند و فکر می‌کنند که احتمالا محقق شود. اگر دولت درست عمل کند این شایعه از بین می‌رود. به نظر می‌رسد در این قضیه بحث اقناع مردم مهم‌تر از خود قضیه است. دیدیم که در پایان دولت روحانی دولتمردان پشت سر هم افتتاح می‌کردند و جامعه بی‌اعتنا بود. هیچ رئیس جمهوری نمی‌تواند به صرف اینکه ماهانه یک بار با مردم صحبت می‌کند نقش اطلاع رسانی دولت را داشته باشد. اینکه رئیس جمهور در تلویزیون حاضر می‌شود و سوالات از پیش تعین شده‌ای از او پرسیده می‌شود، او پاسخ می‌دهد و تا ماه بعد می‌رود آن‌طور که باید جنبه اطلاع رسانی ندارد. اما در یک کنفرانس مطبوعاتی سخنگوی دولت به چالش کشیده می‌شود. چرا که رسانه‌ها آزاد و نماینده افکار عمومی هستند و دولت نباید انتخاب سخنگو را اینقدر طول دهد و بهتر است از میان کسانی که در درون یا بیرون دولت هستند شخصی را برای سمت سخنگویی انتخاب کنند تا پاسخگویی به مردم جنبه بهتری دقیق‌تری کند.