چند روز قبل، در مراسم کلنگ زنی احداث زیرگذر ورودی شمالی شهر نجف آباد، تخریب بخشی از دیوار دانشگاه آزاد این شهر که در جوار میدان ورودی شمالی شهر قرار دارد خبرساز شد. این تخریب به اصرار و با سوار شدن نماینده این شهر در مجلس، ابوالفضل ابوترابی بر لودر پیمانکار پروژه انجام شد. در ادامه از چند جنبه به این رویداد پرداخته شده است: یکم: تخریب دیوار ملک دیگری، به هر صورت اقدامی مجرمانه است. این عمل از سوی فردی انجام شده که اکنون، سومین دوره ای است که نماینده نجف آباد در مجلس است و قبل از آن نیز دادستان شهرستان تیران بوده و قبلتر نیز در دادگستری مشغول کار بوده است. یعنی فردی اقدام به این کار کرده است که کل فعالیت حرفهایاش مستقیما با امر اجرای قانون و قانون گذاری دخیل بوده است. اگر میزان پایبندی چنین فردی به قانون در این حد است، از دیگران چه انتظاری می توان داشت؟ دوم: بنا بر اذعان دیگر حاضران در مراسم کلنگ زنی، هنگامی که این نماینده دستور تخریب را صادر کرده است، دیگر حاضران در مراسم از جمله امام جمعه شهر نجف آباد و غلامی معاون استانداری اصفهان ایشان را از این کار منع می کنند و زمانی که با اصرار ایشان بر این امر مواجه می شوند، درخواست می کنند که حداقل کمی صبر کند تا آنها محل را ترک کنند و بعد این کار را انجام دهد. یعنی امام جمعه شهر نجف آباد و آقای غلامی معاون استاندار اصفهان، که به عنوان دو نفر از مسئولان بلندپایه استان اصفهان شناخته می شوند، در مواجهه با یک رخداد مجرمانه و غیرقانونی، از مجرم میخواهند که به دور از چشم آنها این کار را انجام دهد. وقتی برخورد بزرگان با پدیدههای مجرمانه این گونه است، از دیگران چه انتظاری میتوان داشت؟ سوم: از آنجا که حداقل یک چهارم پروژه مذکور در جوار ملک دانشگاه آزاد نجف آباد است، هماهنگی و همراهی مدیران این مرکز دانشگاهی در مسیر طراحی و اجرای پروژه ضروری است. فرایند طراحی، تنظیم اسناد، درخواست بودجه از نهادهای بالادستی، انتخاب پیمانکار، تجهیز کارگاه پیمانکار و... فرایندی بوده که حداقل از 2 سال قبل شروع شده است. پس چطور اولین مکاتبه دانشگاه آزاد در مهرماه 1400 انجام شده است؟ وقتی قدرت پیش بینی و هماهنگی نهادی به نام شهرداری نجفآباد در مقام کارفرمای پروژه در این حد است، پس از دیگر شرکتها و سازمانها چه انتظاری میتوان داشت؟ چهارم: اگرچه از وقوع این رخداد 4 روز میگذرد، تا این لحظه به جز روابط عمومی دانشگاه آزاد نجف آباد، هیچ شخص و سازمان حقیقی و حقوقی دیگری دراین باره اظهار نظر نکرده است. چه شده که در این خصوص هیچ یک از فرهیختگان و مسولان این شهر اظهار نظری نکردهاند؟ یک دلیل میتواند این باشد که طی 10 سال گذشته آنقدر این مسائل را با نماینده شهر در میان گذاشتهاند و بیاعتنایی دیدهاند که دیگر خسته شدهاند. دلیل دیگر شاید این باشد که چنان جوی در این شهر حاکم شده که دیگر کسی حاضر نیست این ریسک را بپذیرد که خود را در این گونه مسائل درگیر و رفتار مسئولی را نقد کند. پنجم: اصولا از وظایف ذاتی و مهم هر نماینده مجلس، پیگیری و اصلاح اموری مانند همین «طولانی بودن بروکراسی در مسیر پیشرفت پروژهها» است. اتفاقا نهادی که باید در اصلاح در این زمینه پیش قدم باشد، همین نهاد قانونگذاری است. این مشکل نه تنها مشکلی پیش روی یک نماینده مجلس که مشکلی پیش روی همه اشخاص حقیق و حقوقی است که برای پیشبرد امور اجرائی درگیر بروکراسی و مراحل وقت گیر می شوند. آیا دیگر اشخاصی که در چنین شرایطی قرار می گیرند نیز می توانند مانند نماینده این شهر اقدام کنند؟ ششم: تا همین چند سال قبل عبارت «جهادی» بین همه مسئولان و مدیران به شوخی و جدی بیان می شد. چه در سخنرانی ها چه در نامههای اداری و چه در جلسات دوستانه همواره این عبارت بر زبان مسئولان جاری بود. همه امور باید «جهادی» انجام می شد. این اصطلاحی بود که محمد باقر قالیباف آن را رواج داد. اکنون همه جا عبارت «فوری - انقلابی» بر زبان همه مسئولان جاری است. عبارتی که سید ابراهیم رئیسی آن را بر سر زبانها انداخت. اما انگار که لازم است این عبارت برای برخی مسئولان یا برای ما مردم تبیین شود. بالاخره ما اشتباه برداشت کردهایم یا برخی مسئولان؟ هفتم: این تخریب با عنوان «حمله به یک دانشگاه با لودر توسط نماینده مجلس» منتشر شد. انگار که این حمله فیزیکی و تخریب دیوار دانشگاه، معنایی سمبلیک نیز داشته و آن این بوده: حمله به دانش و فرهیختگی. حمله به علم و دستاوردهای بشری. حمله به آگاهی و بیداری. حمله به هر آنچه که فرد را داناتر و ناآرام تر می کند. هشتم: بعد از حدود 8 ماه از زمانی که یک نماینده مجلس به صورت یک مامور وظیفه پلیس راهنمایی رانندگی سیلی زد، هنوز نتیجه و حکم دادگاه در این خصوص دقیقا روشن نشده است. اکنون بار دیگر قوه قضائیه در آستانه آزمونی دیگر قرار گرفته است. اینکه با فردی که خود نماینده مجلس است و قبلا دادستان بوده و کارمند دادگستری چطور برخورد کند. مضاف بر این، دادستان شهر نجف آباد که کمتر از یک ماه است به این سمت منصوب شده نیز در آستانه آزمونی قرار گرفته تا مشخص کند در چنین رخدادهایی چطور برخورد خواهد کرد. نهم: طی 4 روز گذشته، هر روز منتظر بودیم تا ابوترابی، در یک سخنرانی یا نوشتهای یا از هر طریق دیگری، تلویحا عذرخواهی کند و اشتباهش را بپذیرد. اما نه تنها عذرخواهی از ایشان دیده نشد، بلکه ایشان در گفتوگو با بخشهای مختلف خبری صداوسیما و در شبکههای مجازی همچنان در صدد توجیه «حمله به یک دانشگاه با لودر» است. باید ایستاد و دید که موضع برخورد مسئولان دیگر شهر نجف آباد، مسئولان کشوری، قوه قضائیه و آحاد مردم به این رخداد چیست؟