اختلاف جدید ایران با طرف‌های برجامی

سخنگوی وزارت امورخارجه آمریکا به تازگی گفته است که فرستاده آمریکا در منطقه خاورمیانه با شرکای آمریکا دیدار و درباره طیفی از نگرانی‌هایی که درباره ایران وجود دارد، از جمله فعالیت‌های آن در منطقه و تلاشمان برای مذاکره درباره بازگشتی دوجانبه به پایبندی به برجام گفت‌وگو کردند. پرایس ادامه داد و گفت که پس از این رایزنی‌ها، نماینده ویژه آمریکا به پاریس سفر کرد. او در آنجا با همکاران آلمانی، فرانسوی و انگلیسی دیدار کرد. همگی بر این باور هستیم که دیپلماسی موثرترین مسیر را برای بازداشتن دائمی و قابل راستی‌آزمایی ایران از دستیابی به یک سلاح اتمی میسر می‌‌سازد و همگی بر این باور هستیم که مذاکرات وین باید در اسرع وقت و دقیقا از همان نقطه پایان دور ششم شروع شود. تاکید سخنگوی وزارت امورخارجه آمریکا نقطه‌ اختلافی جدید ایران و طرف‌های برجام شد زیرا ایران گفته است که از جایی که ترامپ از برجام خارج شده است به مذاکرات برجامی بازمی‌گردد. باید توجه داشت که این اختلافات در هر مذاکره و رایزنی ممکن است رخ دهد و نمی‌توان این‌گونه گفت که این اختلاف به معنی شکست مذاکرات است. آنچه که امروز اهمیت دارد این است که کدام دولت می‌تواند با تاکتیک‌های خود دیگری را مجاب کند که به خواسته او تحت هر عنوانی تن دهد. شکی نیست که اختلاف بر سر نقطه شروع مذاکرات، رایزنی‌ها را به تاخیر می‌اندازد و شاید سرعت مذاکرات را کاهش دهد اما نمی‌توان آن را غیرقابل حل متصور بود. پافشاری غیرمعقول مسلما از سوی هر طرفی می‌تواند آسیب‌زا باشد و اگر اراده سیاسی وجود داشته باشد، این احتمال وجود دارد که یک توافق بینابینی صورت گیرد. در برهه‌ای از زمان قرار گرفته‌ایم که مشخصا هر رخدادی که ایران را از جامعه جهانی دور کند، نمی‌تواند به نفع کشور باشد. برای نمونه زمانی که ایران مجددا در لیست سیاه FATF قرار می‌گیرد، رابطه و تعاملات ایران در زمینه اقتصادی محدودتر می‌شود و این سبب می‌شود تا فشار بر ایران بیشتر شود. نباید به گونه‌ای عمل کرد که محدودیت ارزی، بانکی و اقتصادی هر روز بر کشور بیشتر شود زیرا کار را برایمان سخت می‌کند و حتی شاید منجر به این شود که ایران دست برتر را در مذاکرات نداشته باشد. مشخصا کشورهایی که در لیست سیاه FATF قرار دارند سخت‌تر می‌توانند گام هایی به سمت توسعه بردارند و محدودیت‌های بیشتری در پیش دارند. تاریخ معاصر نشان می‌دهد کشورهایی که تحت تحریم بوده‌اند، توسعه کمتری را تجربه کرده‌اند و کمتر نسبت به سایر کشورها پیشرفت کرده‌اند. مشخصا محدودیت برای کشور برکت نیست و نمی‌توان آن را به هیچ‌وجه برای توسعه کشور مفید دانست. امروز روند توسعه در جهان لحظه‌ای است و هر چه ایران این لحظات را از دست دهد، بیشتر متضرر می‌شود و باید این روند اصلاح شود.