کفگیر خانواده‌ها به ته ‌دیگ خورده است

ادامه از صفحه اول / غذا، مسکن، لباس، بهداشت، با این مبلغ آیا امکان عملی دارد؟ بخش وسیعی از مردم ایران به جادوگرانی تبدیل شده‌اند که با سحر و جادو با حقوقی کمتر از 150هزار تومان در روز نمی‌دانم چگونه زندگی خود را می‌گردانند؟ توقع از دولت این بود که به‌جای فرافکنی‌ها و انداختن گناه به گردن دولت‌های سابق اعلام کند که چه برنامه‌ای برای تامین حداقل معاش مردم دارد؟ پروتئین گوشتی که حذف شد، پروتئین گیاهی هم که امکان تهیه ندارد، چه باید کرد؟ سوال این است آیا بهتر نیست به‌جای آرزوهای دور و‌ درازی که در شرایط خاص می‌شود به آن پرداخت و لابد مسئولان کشوری دنبال تحقق آن هستند، برای مردم کوچه و خیابان کاری کرد که امکان زنده ماندن تا تحقق رویاهای دور و دراز مسئولان فراهم آید؟ دولت پیچ‌های خطرناک اقتصادی که پیدا می‌کند، دست در جیب مردم می‌کند. موسسات مالی تشکیل شده‌اند؛ بیش از 37 هزار میلیارد پول مردم در صندوق‌های موسسات مالی مجاز و غیرمجاز ریخته شد و چون ناتوان از پرداخت شدند، سپرده‌گذاران به دنبال وصول مطالبات خود برآمدند. آقای حسن روحانی، رئیس‌جمهور وقت صریحا اعلام کرد که دست در جیب مردم کردیم و 37 هزار میلیارد تخلفات موسسات مالی را پرداخت کردیم. همان موسساتی که کینه از آقای ولی‌ا... سیف گرفتند. دوباره در دولت سابق همه مسئولان در بهترین ساعات پربیننده رادیو و تلویزیون دم از بورس و سرمایه‌گذاری مطمئن در بورس زدند و تا مرداد سال 1399 آنچنان صحنه متقلبانه‌ای چیده شد و بیش از 50 میلیون نفر فریــب این صحنه‌گردانی‌ها را خوردند و با فروش مایملک خود مبالغ هنگفتی روانه بورس شد. ناگهان به‌اصطلاح حباب دولت ساخته بورس ترکید و کل ثروت 50 میلیون سپرده‌گذار هوا و هدر شد. البته هوا و هدر نشد، وارد خزانه دولت شد و دولت این‌بار نیز به این صورت دست در جیب مردم کرد تا بودجه خود را به ظاهر تامین کند. با این افزایش قیمت‌ها و با ثابت ماندن حقوق حقوق‌بگیران و با گسترش بیکاری و تعطیلی اکثر کارخانجات و اضافه شدن سیل انبوه بیکاران به جمعیت جامعه این‌بار دیگر دنبال چه موضوعی هستید؟ آیا بهتر نیست باور داشته باشیم «‌من لامعاش له لا معاد له» کسی که معاش ندارد معاد ندارد. یا به فرمایش مولا علی(ع) «فقر از در وارد شود، ایمان از پنجره فرار می‌کند.» به فکر ایمان مردم باشید. قرار بود ما دنیا و آخرت مردم را بسازیم. آخرت که دست خداست، بیایید به این وعده ساده یعنی ساختن دنیای مردم به قدر زنده ماندن را عمل کنید. اگر وضع به همین منوال پیش برود، ا‌ین‌بار با گرسنگان و پابرهنگان و ضرب‌آهنگ قابلمه‌های خالی چه خواهید کرد؟