نظام مانند دوره روحانی همچنان برجام را قبول دارد

یک کارشناس مسائــل بین‌الملل اظهــار داشت: به لحاظ راهبردی به نظر نمی‌رسد که تغییر معنا داری در روند کذاکرات احیای برجام شکل بگیرد، زیرا موضوع فعالیت‌های هسته‌ای ایران و مسائل مرتبط با آن مانند برجام، تصمیماتی است که در سطح کلان گرفته می‌شود و تصمیمات حاکمیتی و فرادولتی است. نهاد اصلی هم شورای عالی امنیت است که هر سه قوه، نهاد‌های امنیتی و نمایندگان رهبری نیز در آن حضور دارند؛ در آنجا است که ریل‌گذاری و سیاست گذاری‌های کلان به ویژه در امر سیاست خارجی انجام می‌شود. از این جهت کلیت روندی که تاکنون در قالب شش دور مذاکرات وین، که خب ارکان آن هم مشخص است و شامل بازگشت آمریکا به برجام، برداشته شدن تحریم‌هایی که بعد از خروج از آمریکا اعمال شده بود، راستی آزمایی، اطمینان بخشی و ... در این دوره نیز از سوی مذاکره کنندگان پیگری می‌شود که در دوره قبل از سوی آقایان ظریف و عراقچی پیگیری می‌شد. امیر علی ابوالفتح گفت: تکنیک‌های مذاکراتی که اصلا مذاکرات توسط دبیرخانه شورای عالی امنیت ملی یا وزارت خارجه پیگیری شود، هنوز مشخص نیست. فرد مذاکره کننده معلوم نیست که چه کسی است، آیا علی باقری کنی که معاون سیاسی وزیرخارجه است این مذاکرات را برعهده خواهد گرفت یا فرد دیگری، هنوز به جمع بندی نرسیده‌اند. پس بنابراین در بحث تکنیک‌های مذاکراتی حتما تفاوت‌هایی در تیم‌های مذاکره کننده وجود دارد و در پای میز مذاکرات طبیعتا تفاوت‌هایی دیده می‌شود. اما سیاست‌های کلان در خصوص مذاکرات حتما همان روندی خواهد بود که در دوران روحانی بود. زیرا سیاست‌ها از قبل مشخص و تعیین شده است و دولت رئیسی نیز همان مسیر و با همان اهداف دنبال خواهد شد. وی با بیان اینکه موضوع غنی سازی مشخص شده است و در مجلس هم به آن اشاره شده است که غنی سازی ۲۰ درصد باشد افزود: حتی غنی سازی ۶۰ درصد هم در دولت روحانی صورت گرفت. پس در این بخش‌ها تغییری ایجاد نمی‌شود. در بحث اقتصاد چند دیدگاه متفاوت وجود دارد. برخی معتقدند که روحانی بیش از اندازه اقتصاد را به برجام شرطی کرد، برخی دیگر معتقدند اینگونه نبوده است و فارغ از برجام اقدامات زیادی را برای اقتصاد انجام داد. ابوالفتح ادامه داد: اما آن چیزی که مشخص است این است که رمز موفقیت در پای میز مذاکرات فارغ از اینکه چه دولت و شخصی آن را انجام دهد، بر سه پایه استوار است. مورد اول توانمندی هسته‌ای است، به این معنا که هرچقدر فعالیت هسته‌ای کمی و کیفی ارتقا پیدا کند، مذاکره کننده در پای میز مذاکره، بهتر می‌تواند فعالیت داشته باشد. مورد دوم توانمندی نظامی است که به همان اندازه که توان امنیتی و دفاعی کشور ضعیف می‌شود. مورد سوم تاب آوری اقتصادی است، اینکه مسئولان اقتصادی می‌اندیشند که وابستگی ایران به اقتصاد تاثیرپذیر از تحریم‌ها کاهش پیدا کند تا بتوانند تاب آوری اقتصادی را افزایش دهند. وی تصریح کرد: هیچ نشانه‌ای از این دیده نمی‌شود که نظام به این نتیجه و جمع بندی رسیده باشد که بخواهد مسیر جدیدی را در خصوص مذاکرات در پیش بگیرد. رئیسی در زمان انتخابات اتفاقا هم تاکید داشت که جریان ما بهتر می‌تواند مذاکرات را پیش ببرد. عملکرد دو سه ماهه رئیسی هم نشان می‌دهد که خواهان ادامه روند مذاکراتی هستند که از دولت روحانی شروع شد و قرار نیست که ایران از روند مذاکرات خارج شود. در سیاست‌های کلان تغییر مسیر دیده نمی‌شود، اما در تکنیک‌های مذاکراتی طبیعتا ممکن است که تغییراتی ایجاد شود، ولی اصل و اساس همان است و ایران همان برجام را قبول دارد.