مجری و کارگردان برنامههای کودکونوجوان به نکاتی در خصــوص شرایط نامساعـد تئاتر کودک ونوجوان و کمشدن آثار جذاب برای این قشر حساس اشاره کرد که در ادامه میخوانید. مجید قناد، در پاسخ به این سوال که تئاتر کودک در دوران کرونا چه وضعیتی دارد و چه اقداماتی برای حفظ آن در شرایط حاضر صورت گرفته است؟ گفت: در شرایط حاضر وضعیت هنر متاسفانه اصلا خوب نیست و اگر با دستاندرکاران تئاتر بهخصوص تئاتر کودک صحبت کنید متوجه میشوید این عزیزان حداقل در سال دوبار کاری را اجرا میکردند و از لحاظ مالی و کاری به نقطه قابلتوجهی میرسیدند و هم اینکه سعی میکردند محتوای قابلتوجهی را برای بالابردن سطح فرهنگ کودکان و نوجوانان به انضمام خانوادهها بهوجود بیاورند. او افزود: نزدیک به دو سال است که یکی از قشرهایی که واقعا به آنها سخت گذشته است عزیزان و دستاندرکاران تئاتری هستند چراکه نمیتوانند اجرایی داشته باشند به این دلیل که به مردم این اجازه را نمیدهند در این بحبوحه بیماری به سالنها بیایند و دورهم جمع شوند تا تماشاگر نمایشهایشان باشند و علاوه بر آن هیچ جایگاه خاصی را برای آن نگذاشتهاند. ایکاش حداقل یک ارتباطی توسط سایت یا
رسانه صورت میگرفت تا به نوعی این افراد میتوانستند تامین شوند و هم بتوانند فعالیتهایی داشته باشند و تهیه و تولید کنند و از طریق برنامههای مجازی یا رسانهها به نوعی فعالیتشان از سر گرفته شود. اگر این امکان بهوجود بیاید که مسئولان راهگشا و هدایتکننده با تمهیداتی که به کار میگیرند بتوانند یک روز را در این شرایط وخیم کرونایی در رسانهها و برنامههای مجازی به تئاتر کودک اختصاص دهند؛ بسیار عالی خواهد شد. این مجری و کارگردان کودکونوجوان درباره اینکه چرا از آثار نمایش کودک در دوران کرونا استقبال نمیشود، افزود: دلیل چنین چیزی کاملا روشن و مبرهن است کودکان در این امور تصمیمگیرنده نیستند و پدرومادر برای آن تصمیم میگیرد و آنها اینگونه فکر میکنند که اگر در این شرایط کنونی فرزندانشان را خارج از خانه نبرند بهتر است. بههرحال اگر کودک را بهحال خود رها کرد با کمال میل بهسوی تئاتر خواهد رفت اما حق انتخاب ندارد. باید راهی را یافت که کودکان بتوانند از این بستر خوب استفاده کنند و هم افرادی که تحصیلکرده این رشته هستند از همه نظر کار خود را خوب به سرانجام برسانند. اگر مسئولان در شبکههای سیما از یک ساعت مشخص برای
کودکان فیلم تئاتر پخش کنند به نوعی از به رشد و سواد آنها نیز کمک زیادی شده است و از نظر مالی هم فشار زیادی بر دوش آنها نیست.
نیاز کودک به خوراک فرهنگی
مجید قناد درباره اینــکه آیا تئاتر کودک میتواند با توجه به اینکه رسانههای سرگرمیساز در حوزه فیلم، انیمیشن و حتی بازیهای کامپیوتری به رشد رسیدهاند حرفی برای گفتن داشته باشد یا برای رقابت با این رسانهها برنامهریزی شده یا خیر؟ خاطرنشان کرد: تئاتر نامش مشخص است یعنی حضوری و چشم در چشم مخاطب یعنی کودکی که تماشاگر آن نمایش است باید کاملا آن را لمس و احساس کند. درحقیقت تئاتر مانند فیلم دیدن نیست و دنیای دیگری دارد بهطوری که میتواند بیشتر کودکونوجوان را آگاه کند من گمان میکنم حتی میشود کودکان از طریق بزرگترها آموزش ببینند اما بازهم این کافی نیست. این مجری کودک در این باره که چقدر میتوان برای گروه کودکونوجوان به سراغ تئاتر سنتی و آوینی رفت و چقدر در شناخت انواع نمایش ایرانی موثرند؛ خاطرنشان کرد: اصل قضیه فعلا به حضور کودکان برمیگردد و مسئولان امر باید به این قضیه بپردازند و با افرادی که در تئاتر مشغول هستند این مشکل را حل کنند بعداز آن میتوان در این مورد هم فکر کرد. در پایان میخواهم بگویم که کودکان نیاز به خوراک فرهنگی دارند و از این جهت نباید آنها را بهحال خود رها کرد چراکه در آینده تکتک آنها
جایگاه خاص خود را دارند و آیندهساز هستند.