اعتبار جشنواره فیلم کوتاه صرفا جشنوارههای بینالمللی نیست
یک تهیــهکننده، نــویسنده و مدیر سینمایی معتقد است که اعتبار و امتیاز سینمای کوتاه صرف بهدنبال حضور در جشنوارههای بینالمللی نیست، بلکه امتیاز اصلی به خلوص فیلمسازان این حوزه در نگاه به جامعه و زندگی مردم سرزمینشان است. محمد آفریده، گفت: فیلمکوتاه تصویر صمیمانه و واقعیتر زندگی، احوالات، تجربهها و رویاهای هر کشور را به ترسیم میکشد. ایران با سرمایههای خدادادی، جوانان خلاق و تجارب گسترده و متنوع فیلمسازان عرصه فیلمکوتاه، از اعتبار و جایگاه ویژه و ممتازی در بین دیگر کشورهای دنیا برخوردار است. او ادامه داد: باید باور و یقین داشته باشیم که اعتبار و امتیاز سینمای کوتاه صرف بهدنبال حضور در جشنوارههای بینالمللی نیست، بلکه امتیاز اصلی به خلوص فیلمسازان این حوزه در نگاه به جامعه و زندگی مردم سرزمینشان است. آفریده تصریح کرد: در حال حاضر با توجه به گستردگی و سهلالوصولبودن امکانات فیلمسازی، شاید سالانه بیش از ۳۰۰۰ فیلمکوتاه رسمی و غیررسمی توسط جوانها در ایران تولید میشود و اگر درست بتوانیم این امواج را درک و اعتماد کنیم آینده این هنر و یا حتی صنعت را بیمه خواهیم کرد. این تهیهکننده درباره جهانشمولی آثار کوتاه ایرانی گفت: سینما هنر ارتباط با جهان است و هرچقدر بتوانیم با دانش و آگاهی و برنامهریزی درست، این ارتباط را جهت و انسجام ببخشیم به فرهنگ و هنر و سینمای خود کمک کردهایم. برای پیشتازبودن و قدرتمندشدن در منطقه و جهان، چارهای جز وسعت بخشیدن به فعالیتهایمان نداریم. او درباره تاثیر بیماری «کرونا» بر وضعیت تولیدات سینمای کوتاه ایران افزود: متاسفانه وضعیت اکثر حوزهها در برابر بیماری «کرونا»، وخیــم و ناراحـــتکننده است. امیدوارم مشکلات همه مردم در هر کار و شغلی برطرف و هرچه سریعتر این بیماری ریشهکن شود. اما در این میان بخشهای شکننده و ضعیف، آسیب بیشتری متحمل شدهاند و فیلمسازان فیلم کوتاه جزو مظلومترین اقشاری متاثر از بحران کرونا هستند. آفریده ادامه داد: بر این باور و اعتقاد هستم که اگر مسئولان و متولیان حمایت خود را از فیلمکوتاه چند برابر کنند، امید به آینده و نشاط و سرزندگی مهمترین دستاورد این پشتیبانی برای آینده این سینما و کشور خواهد بود. این تهیهکننده ادامه داد: سینمای کوتاه، سینمای بهترین فرصتهاست؛ فرصتهایی که فیلسازان جوان و خلاق با تجربههای تلخ و شیرین، جدا از چارچوبهای رایج و اداری، خود را در آن محک میزنند و سینمای ناب و اصیل و امیدبخش را برای ادامه حیات سینما تضمین میکنند.
