تغییر نگاه به عدم پذیرش تبعه غیرمجاز
از این نوع زندگیهــای کوتــاه مدت در سالهای اخیر بارها رخ داده و بنا بــه گفته روز گذشته مدیرکل امور اتباع وزارت کشور: « ۸۰۰۰شناسنامه برای کودکان دارای مادر ایرانی پس از گذشت حدود یکسال، صادر شده است.» طبق آمار حدود ۸۰۰ هزار نفر از اتباع دارای کارت آمایش، حدود ۹۷۰ هزار نفر دارای رسید سرشماری و حدود یک میلیون و ۲۵۰هزار نفر اتباع غیرمجاز در کشور با فراوانی مردم افغانستان و عراق حضور دارند. موضوعی که مدیرکل امور اتباع وزارت کشور به آن اشاره دارد و میگوید: «در حال حاضــر بــا توجه به حضور جمعیت زیــادی از اتباع افغانستان در کشور و شرایط سخــت اقتصادی ناشی از تحریمهای ظالمانــه آمریکا علیه جمهوری اسلامی ایران، سیاست و تدبیر محوری این است که پذیرش پناهنده جدیدی نداریم.» اما ظاهرا او خبر ندارد که روزانه هزاران نفر به صورت زمینی و غیر مجاز وارد کشور میشوند.
آمار اتباع در ایران
همانطور که مهدی محــمودی، مدیــرکل امور اتباع وزارت کشور اعلام کرده، بیشترین ازدواج زنان ایرانی با مردان خارجی با اتباع کشور افغانستان بوده است و« بر اساس ماده واحده مصوب سال ۱۳۸۵ تعداد حدود ۸۰۰۰ شناسنامه برای فرزندان دارای مادر ایرانی صادر شده است. همچنین با توجه به ابلاغ آییننامه اعطای تابعیت ایران به فرزندان حاصل از ازدواج زنان ایرانی با مردان خارجی مصوب ۱۳ خردادماه سال ۱۳۹۹ تاکنون ۳ هزارو ۱۷۷ فقره شناسنامه صادر شده است.» وی درباره روند صدور پروانه ازدواج بانوان ایرانی با مردان خارجی نیز گفت: «در صورت دارا بودن مدرک اقامتی معتبر زوج شامل کارت آمایش یا هویت و همچنین گذرنامه با اقامت معتبر، به اداره اتباع استان محل سکونت و صدور مدرک مراجعه و با ارائه اسناد و مدارک مندرج در بخشنامههای ازدواجی نسبت به تشکیل پرونده اقدام و پس از استعلام از دستگاههای امنیتی و انتظامی، مجوز ازدواج از سوی کشور ایران تحت عنوان پروانه زناشویی صادر و متعاقب آن زوجین میتوانند به منظور ثبت رسمی آن به دفاتر ثبت ازدواج مراجعه کنند». با این حال و قوانینی که وی به آن میپردازد، تاریخ و تجارب گذشته ثابت کرده که خیلی ضمانت اجرایی
ندارد و در سالهای اخیر، مردان متاهلی که در کشور خود زن و فرزند دارند؛ اما برای کار به ایران آمدهاند و در مدت اقامت در ایران هم زن ایرانی میگیرند و سپس آنها را رها کرده و به کشورهای دیگری میردند و ما میمانیم و زنان بیچارهای که حتی کوچکترین مدرکی برای اثبات زوجیت و یا هویت مردی به نام شوهر را ندارند و از سویی از هیچ حقوق مدنی و اجتماعی هم برخوردار نیستند.
چرا 250 هزار یورو برای اقامت؟
چندی پیش معاون وزیر کشــور گله داشت که از طرح اقامت به سرمایه گذاران خــارجی حتی یک نفر هم استقبال نکرد و کســی به ایشان نگفت که وقتی امکان دسترسی مردان خارجی به اقامت دائم در ایران به اندازه هزینه چند میلیون تومان ناقابل تنزل پیدا کرده، چرا فرد باید ۲۵۰ هزار دلار پول بیاورد؟ این درحالی است که طی چهاردهه گذشته آغوش باز این کشور برروی جنگزدههــا و مهاجران دیگــر کشورهای همسایــه باز بوده، چطور آییننامهای بهعنوان مجوز اقامت پنج ساله با صرف 250 هزار یورو تدوین میشود؟ کدام سازوکار اقتصادی برای جذب و درآمدزایی شرکتها و افراد متخصص دیگر کشورهای اروپایی و آسیایی وجود دارد یا اینکه وقتی با یک فرد با چند میلیون تومان میتواند از مناطق دوردستی همچون بدخشان افغانستان به مرکز شهر تهران برسد و همه نوع امکانات از قبیل مدرسه، واکسن، جذب سریع مافیای کاریابی و... در دسترس قرار دارد، چرا باید این مبلغ از پول را هزینــه کند، آن هم در کشوری که درگیر تحریم است و با رکود شدید اقتصادی مواجه است!. چند روز پیش بابک دینپرست، معاون وزیر کشور پس از ۲۶ ماه که از تصویب طرح سرمایهگذاری ۲۵۰ هزار دلاری بــرای دریافت اقامت
پنجساله در ایران، اعلام کرد: «این طرح حتی یک نفر متقاضی نیز نداشت و جواب نداد.» وی دلیل این شکســت را بالا بودن رقم سرمایهگذاریاعلام کرد و بر بازبینی این رقم تاکید نمود. این درحالی است که در سال گذشته ایرانیها از لحاظ خرید مسکن (250هزار دلاری) در ترکیه و اخذ ویزای شهروندی در رده اول میان شهروندان خارجی قرار داشتند و امسال نیز با اختلاف اندکی با عراقیها، در رده دوم قرار گرفتند.
