ریزش مو پدیدهای است که میتواند از سن بلوغ آغاز شده و ادامهدار باشد. در این بین تشخیص نوع ریزش مو و اتخاذ روشهای درمانی مناسب میتواند به بیمار در کنترل یا متوقفکردن این فرایند کمک کند. برخی مواقع ریشه مو آسیب میبیند و یا موها به فاز ریزش مو میروند. ممکن است سحرخیزی، تغذیه مناسب و خواب خوب موثر باشد اما صرفا مصرف مکملهایی مثل زینک نمیتوانند این فرآیند را متوقف کنند بلکه بیمار باید به پزشک مراجعه کند تا براساس معاینات و آزمایشها و احتمالا نمونهبرداری درمان شوند. در مورد خانمهایی که بهویژه پس از یائسگی دچار ریزش مو و طاسی سر میشوند، باید گفت که این اتفاق در سنین کمتر هم رخ میدهد. برای درمان این ریزش باید از داروهایی همچون ماینوکسیدیل و درمانهای مکمل مثل مزوتراپی استفاده کرد. بهبود ریزشهای آندروژنتیک به درمان طولانی نیازمند است. مصرف بیش از حد مکملها فایدهای ندارد، این مکملها باید زیرنظر پزشک مصرف شود تا متناسب با نیاز بدن تجویز شوند. درباره راههای پیشگیری از ریزش موی ارثی، این ریزش مو اغلب از سن بلوغ به بعد آغاز میشود و معمولا نمیتوان در وضعیت عادی از آن پیشگیری کرد. با آغازشدن فرآیند ریزش مو، هرچه درمان در مراحل اولیه صورت گیرد، پاسخ بهتری خواهیم گرفت. تغذیه و خواب خوب ونداشتن استرس رعایت شود. پس از بیماریهایی مثل کرونا و بیماریهایی که موجب تب میشوند موها شروع به ریزش میکنند و این ریزش حدود 5 تا 6 ماه طول میکشد و با مصرف مکملها بهبود مییابد ولی مشکلات تیروئیدی و کمبود ویتامین D در بدن میتواند ریزش مو را بیشتر کند. اگر افرادی طی مدتطولانی دارو مصرف میکنند و تاثیر آن را ندیدهاند باید درمان جدیدی برای آنها در نظر گرفته شده و مورد بررسی بیشتر قرار گیرند. افرادی که در طول زمان با نازکی مو مواجه میشوند باید با مصرف داروهایی مثل ماینوکسیدیل و روشهایی مثل هورموندرمانی، مزوتراپی و prp آن را کنترل کنند. نکته مهم این است که روشهای درمانی باید با توجه به نوع ریزش تجویز شود.