دو سازوکار سه ضلعی برای خروج از انفعال هسته‌ای

ادامه از صفحه اول/ دوم، مشخص شدن جنبه عملیاتی بحث تحریم‌ها. یعنی ایران اطمینان‌خاطر پیدا کند که در عمل تحریم‌ها برداشته می‌شود. سوم، اطمینان به قوام و پایداری توافق احتمالی. هر سه این دغدغه‌های ایران ناشی از یک سابقه تاریخی است که متاسفانه از طرف آمریکایی‌ها و به‌ویژه دولت ترامپ شکل گرفت و حتی در زمان اوباما، بخشی مثل عملیاتی نشدن تعلیق تحریم‌ها به آن زمان برمی‌گردد. لذا ایران باید دو سازوکار سه ضلعی ارائه دهد که به یک پلان یا برنامه‌ای تبدیل شود که حضور ایران را در مجامع‌جهانی تبدیل به یک حضور فعال کند. ما می‌بینیم که آقای اسلامی سفری به روسیه برای فازهای جدید نیروگاه انجام داده است. زمانی که روس‌ها نیروگاه بوشهر را به ایران دادند، یازده سال تاخیر کرده بودند و ایران بیش از یازده سال به دو هزار و 500 تکنسین روس در بوشهر حقوق اضافه می‌داد. تعلیق در کار روس‌ها ادامه پیدا کرد و در فازهای بعدی‌ هم دوباره قراردادها با روسیه بسته شد، بدون اینکه اعلام مشخصی برای افکار عمومی صورت بگیرد که تجربه نیروگاه بوشهر تکرار نمی‌شود. سفر آقای اسلامی به روسیه را یک سفر سیاسی می‌دانم و نه یک سفر فنی. از لحاظ فنی انتقادات جدی به مناسبات هسته‌ای ایران و روسیه وجود دارد ضمن اینکه آقای اسلامی حتما باید بداند که الان مسأله اصلی کشور، مناسبات ایران و آژانس است و هرچه بیشتر ایران و آژانس در رسیدن به یک سازوکار مطمئن به توافق نرسند، امکان خرابکاری و مداخله عوامل مخربی مثل رژیم صهیونیستی افزایش پیدا می‌کند.