این روزها بیش از هر زمان دیگری، سخن در باب معرفت، انسانیت و مردانگی است. معرفت و شناخت به انسانیت که سبب میشود امثال «علی لندی» دل به آتش بزنند و زیباترین جلوه محبت و ایثار را در جامعه و اجتماع بیافرینند. علی لندی نوجوان ۱۵ساله ایذهای با شجاعت خود، دو بانوی مُسن را از آتش نجات داد ولی خود اسیر شعلههای مرگبار آن شد. او بعد از این جانفشانی، در شعلههای آتش سوخت و بسیاری از او به عنوان ققنوس عشق و عرفان و برخی دیگر سیاووش (شخصیت اساطیری شاهنامه) نام میبرند، اما او به ما آموخت که باید جوانمردی در جامعه پا برجا باقی بماند تا انسانیت در جامعه و میان مردم حکم فرما شود . بهراستی اگر بخواهیم این قصه پر غصه را بررسی میکنیم، درخواهیم یافت که جامعه انسانی نیازمند شعور و آگاهی است تا مردم بتوانند بابرداشتن دیوارهایی که در میان خود کشیدهاند به زیباترین اندیشه، عشق بازیها و
هنر آفرینیهای ایثار، گذشت و جوانمردی دست یابند و به صلاح و صلح همدیگر فکر کنند، چراکه این فداکاری، گذشت و رادمردی است که انسانها را به یکدیگر وصل میکند و قلبشان را به هم نزدیک خواهد کرد و ترنم مهربانی در جامعه طنین خواهد افکند. وقتی در یک جامعه آدمیان به اندیشه پاک فکر کنند، شعله حقیقت و محبت از خاکستر عشق برون آمده و جانها را به اندیشه خداجویانه و انسان دوستانه در راستای معرفت وصل خواهد کرد. در این میان بشر در جامعه فارغ از مشکلات و مسائل روزمره به تنها چیزی که میاندیشد، عشق است. در حقیقت این عشق به بشریت است که رفتار آدمی را به سوی رادمردی و بشر دوستی سوق میدهد. ایثاری که «شهید علی لندی» در جامعه انجام داد و او را به شیر مرد بیشه عشق و بهنوعی قهرمان ملی ایران تبدیل کرد، کاری بود که شاید هیچ کس از ما یا کمتر کسی بتواند انجام دهد و اینگونه گذشت و فداکاری در جامعه کمتر نمایش حقیقی دارد، اما شیر مرد بیشههای ایذه توانست چون ققنوس عشق و فداکاری از حقیقت وجود و معرفت سر بر آورد و با سخاوتمندی بیمثالی جانش را برای دو انسان دیگر فدا کند. این محبت و از خودگذشتگی است که در وجود شعله میکشید و ترسی
از آتش نداشت. بیشک اگر همه انسانها در جامعه، این فداکاریها را از خود نشان دهند، آیا میدانید چه زیبایی، عشق و مهربانی در میان افراد جامعه حکم فرما خواهد شد؟ این مهربانی اگر در میان همگان به اشتراک گذاشته شود چه شور آفرینی را در جامعه و رفتار مردم ایجاد خواهد کرد؟ آری این گونه است که این زیباشناسی، علی لندی ها را در جامعه میآفریند وباید نام او را و فداکاریش را در کتابهای درسی برای دانش آموزان یادآوری و ثبت شود، چون او الگوی واقعی از انسانیت و عشق است. در پایان این نوشتار، همچنان در آرزوی آن روز هستیم که تمام انسانها فارغ از رنگ و نژاد و دین و مذهب و ملیتی، در خدمت هم و برای رسیدن به اهداف تعالی بشر کوشا باشند و در جهت مهربانی، اندیشه عشق ورزیدن تلاش کنند .